Αλληλεπιδράσεις συμπληρωμάτων
Σίδηρος και ψευδάργυρος
Δύο μέταλλα που ζητούν τον ίδιο μεταφορέα, και μια αναλογία που αποφασίζει αν μετράει.
Evidence: Κλινικά στοιχεία σε ανθρώπους
Ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος ανταγωνίζονται για κοινούς εντερικούς μεταφορείς, και μελέτες σε ανθρώπους δείχνουν ότι ο ψευδάργυρος αναστέλλει την απορρόφηση του σιδήρου όταν τα δύο δίνονται μαζί ως διάλυμα σε κατάσταση νηστείας. Το όριο εξαρτάται από την αναλογία ανάμεσά τους και όχι από τη δόση του καθενός μόνη της. Αξιοσημείωτα, αυτή η αναστολή ουσιαστικά δεν παρατηρήθηκε όταν και τα δύο μέταλλα δόθηκαν μέσα σε πραγματική τροφή, κάτι που το κάνει κυρίως ζήτημα χρονισμού των συμπληρωμάτων.
Ο μηχανισμός, με απλά λόγια
Ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος μοιάζουν χημικά αρκετά ώστε το έντερό σου να τα χειρίζεται εν μέρει με τον ίδιο μηχανισμό.
Συγκεκριμένα, ανταγωνίζονται για δέσμευση σε κοινούς μεταφορείς, μαζί και έναν που λέγεται DMT1 και έναν άλλο που λέγεται Zip14, που κάθονται στην επιφάνεια των κυττάρων που επενδύουν το λεπτό σου έντερο και τραβούν τα μέταλλα μέσα.
Αυτοί οι μεταφορείς είναι περιορισμένοι. Οπότε όταν φτάνει μεγάλη ποσότητα από ένα μέταλλο, καταλαμβάνει χωρητικότητα που χρειαζόταν το άλλο, και περνά λιγότερο από το δεύτερο.
Αυτό είναι ένας απλός ανταγωνισμός και τίποτα πιο περίπλοκο. Καμία παγίδα πρωτεΐνης δέσμευσης σαν αυτή που στήνει ο ψευδάργυρος για τον χαλκό, καμία μόνιμη αλλαγή. Απλώς δύο μέταλλα σε μία πόρτα μια στιγμή.
Κάτι που έχει μια χρήσιμη συνέπεια: το αποτέλεσμα αφορά το τι φτάνει μαζί, οπότε ανταποκρίνεται στον διαχωρισμό των δόσεων με τρόπο που κάποιες αλληλεπιδράσεις δεν ανταποκρίνονται.
Τι συμβαίνει πραγματικά στους ανθρώπους
Να το κομμάτι όπου αξίζει να γίνουμε ακριβείς, γιατί το εύρημα είναι πιο συγκεκριμένο από όσο υπονοεί η γενική προειδοποίηση.
Μια εργασία του 2012 στο Biometals που ανασκόπησε μελέτες σε ανθρώπους βρήκε ανασταλτική επίδραση του ψευδαργύρου στην απορρόφηση του σιδήρου όταν και τα δύο μέταλλα δόθηκαν μαζί ως διάλυμα σε κατάσταση νηστείας.
Τα όρια που ανέφερε είναι πραγματικά κατατοπιστικά. Σε χαμηλή δόση σιδήρου 0,5 mg, η αναστολή εμφανίστηκε όταν η αναλογία ψευδαργύρου προς σίδηρο έφτασε περίπου 5,9 προς 1 ή περισσότερο. Σε υψηλότερη δόση σιδήρου 10 mg, η αναστολή συνέβη σε αναλογία μόλις 1 προς 1.
Αυτή η διαφορά βγάζει μηχανιστικό νόημα. Όσο περισσότερο μέταλλο στέλνεις σε έναν περιορισμένο αριθμό κοινών μεταφορέων, τόσο νωρίτερα δαγκώνει ο ανταγωνισμός.
Τώρα το κομμάτι που αλλάζει εντελώς την πρακτική εικόνα. Η ίδια ανασκόπηση ανέφερε ότι αρνητική αλληλεπίδραση δεν παρατηρήθηκε όταν ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος δόθηκαν σε ένα σύνθετο γεύμα με χάμπουργκερ, σε γάλα για πρόωρα, σε μητρικό γάλα, ή σε αγελαδινό γάλα. Στο αλεύρι σίτου, μείωση της απορρόφησης σιδήρου εμφανίστηκε μόνο σε μία από τρεις μελέτες.
Οπότε η ειλικρινής σύνοψη είναι ότι αυτή είναι αλληλεπίδραση συμπληρωμάτων και όχι τροφίμων. Δύο μέταλλα σε νερό με άδειο στομάχι ανταγωνίζονται μετρήσιμα. Τα ίδια δύο μέταλλα μέσα σε ένα γεύμα κυρίως όχι.
Κάτι που είναι αισθητά πιο χρήσιμο να ξέρεις από το ότι όλα ανταγωνίζονται με όλα.
Οι δόσεις και οι διάρκειες που εμφανίζονται
Η μεταβλητή που μετράει εδώ είναι η αναλογία, όχι η απόλυτη δόση του καθενός.
Μια μέτρια ποσότητα ψευδαργύρου μαζί με μια μεγάλη δόση σιδήρου είναι διαφορετική κατάσταση από ένα συμπλήρωμα ψευδαργύρου υψηλής δόσης μαζί με μια μικρή ποσότητα σιδήρου, παρόλο που και τα δύο περιγράφονται ως λήψη σιδήρου και ψευδαργύρου μαζί.
Γι’ αυτό επίσης μια πολυβιταμίνη με λογικές ποσότητες και των δύο δεν είναι το ανησυχητικό μοτίβο. Το ανησυχητικό μοτίβο είναι ένα αυτόνομο συμπλήρωμα μετάλλου υψηλής δόσης που παίρνεται νηστικό μαζί με ένα άλλο.
Η διάρκεια μετράει λιγότερο εδώ απ’ ό,τι για τον ψευδάργυρο και τον χαλκό, γιατί αυτό είναι ανταγωνισμός στο σημείο της απορρόφησης και όχι παγίδα που συσσωρεύεται. Αν χάσεις λίγο σίδηρο από μία δόση, έχασες λίγο σίδηρο από μία δόση.
Αξίζει να ξέρεις χωριστά: ο ψευδάργυρος υψηλής δόσης μακροχρόνια χωρίς χαλκό είναι πραγματικά διαφορετική και πιο σοβαρή αλληλεπίδραση, και αν παίρνεις ψευδάργυρο σε αυτό το επίπεδο, εκείνη η σελίδα μετράει περισσότερο από αυτή.
Η ειλικρινής επιφύλαξη
Δεν είμαι γιατρός και δεν κάνω διάγνωση σε κανέναν.
Αυτή η αλληλεπίδραση είναι πραγματική και είναι επίσης μέτρια, και προτιμώ να ξέρεις πού ισχύει παρά να αποφεύγεις και τα δύο μέταλλα από αόριστη προσοχή.
Ισχύει για συμπληρώματα που παίρνονται μαζί νηστικά. Κυρίως δεν ισχύει για την τροφή. Αν τρως κρέας, παίρνεις σίδηρο και ψευδάργυρο στην ίδια μπουκιά συνεχώς, και τα δεδομένα σε ανθρώπους λένε ότι αυτός ο συνδυασμός συμπεριφέρεται διαφορετικά από δύο κάψουλες σε νερό.
Το μεγαλύτερο ζήτημα στην πράξη δεν είναι ο ανταγωνισμός, είναι ότι και τα δύο μέταλλα παίρνονται στα τυφλά. Η κατάσταση του ψευδαργύρου μετριέται πραγματικά, και μια συστηματική ανασκόπηση του 2009 στο American Journal of Clinical Nutrition που ανέλυσε 32 πιθανούς βιοδείκτες επιβεβαίωσε ότι ο ψευδάργυρος πλάσματος ανταποκρίνεται δοσοεξαρτώμενα στις διατροφικές αλλαγές και λειτουργεί ως αξιόπιστος βιοδείκτης. Και τα αποθέματα σιδήρου μετριούνται.
Η εξέταση πριν από τη συμπλήρωση λύνει περισσότερα εδώ από οποιονδήποτε κανόνα χρονισμού, και μετράει ιδίως για τον σίδηρο, όπου η περίσσεια προκαλεί πραγματική βλάβη.
Λοιπόν. Τι να κάνεις πραγματικά.
Απόψε, χωρίς κόστος. Έλεγξε αν ο σίδηρος και ο ψευδάργυρός σου παίρνονται την ίδια στιγμή, και έλεγξε τις δόσεις και στις δύο ετικέτες. Η αναλογία ανάμεσά τους είναι η μεταβλητή που μετράει.
Χώρισε τις δόσεις των συμπληρωμάτων. Διαφορετικά γεύματα, ή δυο ώρες απόσταση. Αυτό αφαιρεί το μεγαλύτερο μέρος του ανταγωνισμού, και δεν κοστίζει τίποτα.
Μην ανησυχείς για την τροφή. Ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος που φτάνουν μαζί μέσα σε ένα πραγματικό γεύμα δεν έδειξαν την αναστολή στις μελέτες σε ανθρώπους, οπότε αυτό δεν είναι λόγος να αλλάξεις το πώς τρως.
Συνδύασε τον σίδηρο με βιταμίνη C και όχι με άλλο μέταλλο. Αυτό βελτιώνει την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου αντί να ανταγωνίζεται μαζί της.
Κάνε εξετάσεις αντί να στοιβάζεις. Φερριτίνη με hs-CRP για τα αποθέματα σιδήρου, και ρώτα για τον ψευδάργυρο μαζί με έναν δείκτη φλεγμονής, αφού η φλεγμονή μειώνει τον ψευδάργυρο πλάσματος ανεξάρτητα από την κατάστασή σου.
Αν παίρνεις ψευδάργυρο υψηλής δόσης μακροχρόνια, διάβασε τη σελίδα του χαλκού. Εκείνη η αλληλεπίδραση είναι πιο σοβαρή από αυτή, και είναι αυτή με τεκμηριωμένη βλάβη πίσω της.
Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται να γίνει αυτή την εβδομάδα. Αλλά απόψε μπορείς να κοιτάξεις αν τα δύο μπουκάλια πηγαίνουν μαζί.
Δεν ακυρώνεις τα δικά σου συμπληρώματα. Στέλνεις δύο παρόμοια μέταλλα σε έναν περιορισμένο αριθμό κοινών πορτών, και η λύση είναι τόσο απλή όσο το να τα στείλεις σε διαφορετικές ώρες.
Το σώμα σου δεν είναι χαλασμένο. Είναι μπλοκαρισμένο. Και εδώ το μπλοκάρισμα είναι μικρό, καλά χαρακτηρισμένο, και κυρίως απουσιάζει μόλις τα μέταλλα φτάσουν μέσα σε πραγματική τροφή.
Πήγαινε να ελέγξεις τις δύο ετικέτες.
Διάβασέ τα μαζί
Τι μπορεί να σου πει η εξέταση, και τα δύο πράγματα που την ξεγελούν.
Η πιο σοβαρή αλληλεπίδραση του ψευδαργύρου, με τεκμηριωμένη βλάβη πίσω της.
Ο άλλος ανταγωνισμός στην ίδια πόρτα.
Κάνε εξέταση πριν πάρεις σίδηρο, όχι μετά.
Κάθε συνδυασμός, καθένας με επίπεδο τεκμηρίωσης.
Μάθε τι αλληλεπιδρά με τι
Περιστασιακές σημειώσεις για τους συνδυασμούς που αξίζει να γνωρίζεις, τους μηχανισμούς πίσω τους και πόσο ισχυρά είναι πραγματικά τα στοιχεία.
Questions
Ανταγωνίζονται ο σίδηρος και ο ψευδάργυρος στην απορρόφηση;›
Να παίρνω σίδηρο και ψευδάργυρο σε διαφορετικές ώρες;›
Προκαλεί αυτό το πρόβλημα η κατανάλωση κρέατος;›
Είναι πρόβλημα μια πολυβιταμίνη που περιέχει και τα δύο;›
Ποιο είναι χειρότερο, σίδηρος και ψευδάργυρος ή ψευδάργυρος και χαλκός;›
Πώς ξέρω αν χρειάζομαι κάποιο από τα δύο μέταλλα;›
Βοηθά η βιταμίνη C σε αυτό;›
References
- Olivares M, Pizarro F, Ruz M, de Romana DL. Acute inhibition of iron bioavailability by zinc: studies in humans. Biometals. 2012. PMID 22297381
- Lowe NM, Fekete K, Decsi T. Methods of assessment of zinc status in humans: a systematic review. The American Journal of Clinical Nutrition. 2009. PMID 19420098
- Verdon F, et al. Iron supplementation for unexplained fatigue in non-anaemic women: double blind randomised placebo controlled trial. BMJ. 2003. PMID 12763985