ΔΕΣ ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΕΝΤΕΡΟ ΣΟΥ

Μία γραμμή ανά πάθηση, ένας κύκλος ανά οργανισμό που μέτρησε πραγματικά μια μελέτη σε αυτήν. Κάθε κύκλος είναι σύνδεσμος προς τη μελέτη στο PubMed.

Το LPS είναι κομμάτι του εξωτερικού τοιχώματος ορισμένων εντερικών βακτηρίων. Ακολούθησέ το σε τέσσερα βήματα, από ό,τι το αυξάνει στο έντερό σου ως τις παθήσεις δίπλα στις οποίες το έχουν μετρήσει οι ερευνητές. Τέσσερα από αυτά τα βήματα είναι ακριβώς ό,τι διαβάζει το Gut Barrier Panel.

Το τοίχωμα του λεπτού σου εντέρου έχει πάχος μόλις ενός κυττάρου, και πρωτεΐνες που ονομάζονται στενές συνδέσεις λειτουργούν ως σφραγίδες ανάμεσα σε αυτά τα κύτταρα. Η οκλουδίνη είναι μία από αυτές τις σφραγίδες. Μια άλλη πρωτεΐνη, η ζονουλίνη, μπορεί να ανοίξει τις συνδέσεις. Όταν χαλαρώνουν (αυξημένη εντερική διαπερατότητα), μισοχωνεμένη τροφή, βακτηριακά απόβλητα και τοξίνες αρχίζουν να περνούν και να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα [1][2][3].

Ένα από τα πιο μελετημένα πράγματα που περνούν είναι το LPS (λιποπολυσακχαρίτης), μια τοξίνη που απελευθερώνουν ορισμένα εντερικά βακτήρια. Ακόμα και ελάχιστες ποσότητες στο αίμα, που ονομάζονται μεταβολική ενδοτοξιναιμία, αρκούν για να τροφοδοτήσουν χρόνια φλεγμονή [4][5]. Υψηλότερα επίπεδα LPS εμφανίζονται στην παχυσαρκία, τον διαβήτη τύπου 2, το λιπώδες ήπαρ και την καρδιοπάθεια, γι’ αυτό όλο και περισσότερη έρευνα δείχνει πλέον το φράγμα του εντέρου ως ανάντη αιτία της φλεγμονής και όχι ως παρενέργεια [4][5][6].

Κάθε φορά που καταπίνεις, στέλνεις μια δόση του στόματός σου κατευθείαν στο έντερο. Όλη μέρα, κάθε μέρα. Δεν είναι μεταφορά, είναι υδραυλικά, και ερευνητές που ανέλυσαν τα στόματα και τα κόπρανα των ίδιων ανθρώπων βρήκαν στοματικά βακτήρια να κάνουν τακτικά το ταξίδι και να εγκαθίστανται πιο κάτω, πολύ περισσότερο όταν υπάρχει νόσος [28]. Αυτό σημαίνει ότι το στόμα σου δεν είναι ένα ξεχωριστό σύστημα που απλώς βρίσκεται πάνω από το έντερο. Είναι η εξώπορτα, και ό,τι ζει πίσω της παραδίδεται.

Άρα λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ένα υγιές στόμα σπέρνει αθόρυβα ένα υγιές έντερο κάθε μέρα χωρίς καμία προσπάθεια, γι’ αυτό το καθάρισμα του στόματος είναι μία από τις φθηνότερες ανάντη κινήσεις που έχεις. Ένα φλεγμαίνον στόμα κάνει το αντίθετο. Και το στόμα σου έχει φράγμα, και με τη νόσο των ούλων τα βακτήριά του και οι τοξίνες τους περνούν κι αυτά στην κυκλοφορία. Τα χειρότερα από αυτά, με επικεφαλής το Porphyromonas gingivalis, δεν μένουν στη θέση τους: διαταράσσουν το ίδιο το έντερο, μειώνοντας τις πρωτεΐνες των στενών συνδέσεων και τροφοδοτώντας την ίδια ενδοτοξιναιμία [11][12][13]. Το P. gingivalis έχει βρεθεί επίσης σε φραγμένες αρτηρίες και σε πάνω από το 90 τοις εκατό των εγκεφάλων με Alzheimer [21][22].

Η candida το κάνει χειρότερο, και οι δύο δουλεύουν μαζί. Η candida βλάπτει το εντερικό τοίχωμα άμεσα με την τοξίνη της, την candidalysin [15], και πάνω στο στόμα συνεργάζεται με το P. gingivalis, χτίζοντας κοινά βιοφίλμ που κρύβουν τα βακτήρια από το ανοσοποιητικό σου και από τα αντιμυκητιακά σου [14]. Είναι μια πραγματική συμμαχία, όχι δύο προβλήματα το ένα δίπλα στο άλλο: ο μύκητας δίνει κάλυψη στα βακτήρια, τα βακτήρια ανοίγουν το φράγμα, και μαζί το κρατούν ανοιχτό. Είναι ένας μεγάλος λόγος που η candida είναι τόσο δύσκολο να φύγει, και γιατί ένα κατεστραμμένο έντερο δυσκολεύεται να επουλωθεί όσο το στόμα παραμένει φλεγμαίνον.

Αυτό είναι το κομμάτι που σχεδόν κανείς δεν ελέγχει. Αν έχεις κάνει τη δουλειά στο έντερο, έχεις κρατήσει τη διατροφή για μήνες και η candida σου ακόμα δεν πέφτει, ένα φλεγμαίνον στόμα που την ξανασπέρνει αθόρυβα από πάνω είναι ένας από τους πρώτους κρυφούς λόγους που πρέπει να αποκλείσεις. Αυτό ακριβώς ελέγχει το Oral Microbiome Profile, και γι’ αυτό βρίσκεται στον Γύρο 1 και όχι σε μια λίστα με έξτρα.

Αν έχεις γενετική προδιάθεση, ένα διαπερατό φράγμα είναι αναγνωρισμένο μέρος του τρόπου με τον οποίο ξεκινά η αυτοάνοση νόσος. Όταν άπεπτες πρωτεΐνες, βακτηριακά θραύσματα και τοξίνες φτάνουν στην κυκλοφορία, το ανοσοποιητικό μπορεί να αρχίσει να επιτίθεται στους δικούς του ιστούς [3][7]. Αυτό είναι το έργο του Dr. Alessio Fasano, που ανακάλυψε τη ζονουλίνη και έδειξε πώς λειτουργεί ως πόρτα προς τη φλεγμονή και την αυτοανοσία. Αυξημένη διαπερατότητα έχει καταγραφεί στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και στον διαβήτη τύπου 1 [10].

Το έντερο και ο εγκέφαλός σου βρίσκονται σε συνεχή αμφίδρομη συζήτηση: κατά μήκος του πνευμονογαστρικού νεύρου, μέσω του ανοσοποιητικού συστήματος και μέσω των χημικών που φτιάχνουν τα εντερικά σου βακτήρια. Αυτή η σύνδεση έχει όνομα, ο άξονας μικροβιώματος, εντέρου και εγκεφάλου, και είναι ένα από τα πιο ενεργά πεδία της νευροεπιστήμης αυτή τη στιγμή [23][24].

Το διαπερατό φράγμα των παραπάνω ενοτήτων είναι μέρος της ιστορίας. Όταν το LPS και τα βακτηριακά θραύσματα περνούν στην κυκλοφορία, η φλεγμονή που ακολουθεί δεν σταματά στο τοίχωμα του εντέρου. Ερευνητές που μέτρησαν ανοσολογικές αποκρίσεις σε εντερικά βακτήρια σε ανθρώπους με μείζονα κατάθλιψη βρήκαν αυξημένους τους δείκτες ενός διαπερατού φράγματος και πρότειναν αυτή τη μετατόπιση ως μέρος της φλεγμονώδους εικόνας της κατάθλιψης [25].

Η πιο εντυπωσιακή έρευνα κινείται προς την άλλη κατεύθυνση. Όταν εντερικά βακτήρια από ανθρώπους με κατάθλιψη μεταφέρθηκαν σε ζώα που είχαν μεγαλώσει χωρίς μικρόβια, αυτά τα ζώα εμφάνισαν συμπεριφορά που μοιάζει με κατάθλιψη και αλλαγές στον μεταβολισμό που δεν εμφάνισαν τα ζώα που πήραν βακτήρια από υγιείς δότες [26][27]. Αυτό δεν είναι ισχυρισμός ότι τα βακτήρια προκαλούν κατάθλιψη σε έναν άνθρωπο, και κανείς δεν τον κάνει. Σημαίνει ότι το έντερο δεν είναι παρατηρητής στη διάθεση, και είναι μία από τις λίγες ανάντη μεταβλητές που μπορείς πραγματικά να μετρήσεις και να δουλέψεις.

Άρα είναι μια μεταβλητή, πραγματική, και σχεδόν κανείς δεν την ελέγχει. Το άγχος και η κατάθλιψη είναι σοβαρά και αξίζουν πραγματική φροντίδα από έναν αδειούχο επαγγελματία ψυχικής υγείας. Τίποτα εδώ δεν την αντικαθιστά, και ένα εργαστηριακό πάνελ δεν είναι διάγνωση. Αλλά αν δουλεύεις με το μυαλό σου χρόνια και δεν έχεις κοιτάξει ποτέ το έντερό σου, αυτή είναι η πόρτα που κανείς δεν άνοιξε.

Αν συνεχίζεις να τρως τροφές στις οποίες αντιδρά το ανοσοποιητικό σου, το τοίχωμα του εντέρου μένει φλεγμαίνον, τροφοδοτώντας τη διαπερατότητα και εμποδίζοντας την επούλωση [8][9]. Κανονικά, το να βρεις τα ερεθίσματά σου σημαίνει μια μακριά δίαιτα αποκλεισμού: κόβεις ολόκληρες ομάδες τροφών και τις επαναφέρεις σιγά σιγά. Ο έλεγχος παρακάμπτει τα περισσότερα από αυτά. Μαθαίνεις ακριβώς ποιες τροφές είναι το πρόβλημα και απλώς τις αποφεύγεις. Η μόνη εξαίρεση είναι η candida: αν έχεις υπερανάπτυξη, πρέπει ακόμα να αποφεύγεις τις τροφές που την τρέφουν όσο την επαναφέρεις σε ισορροπία, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα ευαισθησίας σου.

Τα υγιή ούλα δεν ματώνουν, ποτέ. Αν τα δικά σου ματώνουν όταν περνάς οδοντικό νήμα ή βουρτσίζεις, αυτό είναι φλεγμονή και ένα από τα πρώτα σημάδια της νόσου των ούλων [16]. Ένα παχύ λευκό επίχρισμα στη γλώσσα μπορεί να δείχνει στοματική candida [17]. Τρεις ή περισσότερες μυκητιάσεις τον χρόνο είναι candida περίπου εννέα φορές στις δέκα [18]. Οι ερευνητές παίρνουν επίσης στα σοβαρά τη σύνδεση της candida με τον καρκίνο: παράγει καρκινογόνες ενώσεις όπως η ακεταλδεΰδη, με τα ισχυρότερα στοιχεία να τη συνδέουν με τον καρκίνο του στόματος [19][20].

Τα πάνελ KBMO FIT (22, 132 ή 176 τροφές), το καθένα μαζί με ένα Gut Barrier Panel, μετρούν την ανοσολογική σου αντιδραστικότητα σε συγκεκριμένες τροφές και πρόσθετα, καθώς και πόσο διαπερατό είναι το τοίχωμα. Το GI-MAP είναι μια εξέταση κοπράνων με βάση το DNA που χαρτογραφεί βακτήρια, ζυμομύκητες, παράσιτα και δείκτες πέψης, φλεγμονής και ανοσολογικής δραστηριότητας, με προαιρετικές προσθήκες για ζονουλίνη και StoolOMX. Το Oral Microbiome Profile χαρτογραφεί τα βακτήρια στο στόμα σου, μαζί με τα περιοδοντικά παθογόνα. Τρεις πόρτες: η τροφή σου, το έντερό σου και το στόμα σου.

Ο Jess έκανε αυτό ακριβώς το προφίλ στον εαυτό του και βγήκε με κόκκινο και πορτοκαλί σύμπλεγμα, όπως βγαίνει και στους περισσότερους ανθρώπους. Δεν είχε συμπτώματα καμία από τις δύο φορές που εξετάστηκε, και ο οδοντίατρός του δεν το είχε αναφέρει ποτέ. Χρειάστηκε ένα δείγμα σάλιου για να φανεί.

Ακολούθησε μία καθημερινή ρουτίνα χωρίς αντιβιοτικά: δύο στοματικά προβιοτικά (ProBiora και BLIS K12 και M18), ηλεκτρική οδοντόβουρτσα ήχου, συσκευή καταιονισμού νερού, οδοντόκρεμα νανοϋδροξυαπατίτη και τα διαλύματα ξεπλύματος. Στον επανέλεγχο το κόκκινο σύμπλεγμα ήταν κάτω από το όριο ανίχνευσης και ο οργανισμός του πορτοκαλί συμπλέγματος που απέμενε είχε πέσει σε ένα μικρό κλάσμα του αρχικού, άνετα μέσα στο υγιές εύρος.

Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά: το διάλυμα ψευδαργύρου μπήκε στο δοχείο της συσκευής καταιονισμού νερού με ζεστό νερό. Ένα διάλυμα που το ανακινείς στο στόμα αγγίζει την επιφάνεια των δοντιών, αλλά το κόκκινο σύμπλεγμα ζει κάτω στον θύλακα των ούλων, όπου η ανακίνηση δεν φτάνει ποτέ. Η συσκευή καταιονισμού σπρώχνει το ίδιο διάλυμα υπό πίεση κατευθείαν σε αυτόν τον θύλακα. Τα ίδια προϊόντα που έχουν ήδη οι περισσότεροι, εντελώς διαφορετική εφαρμογή.

Κάν’ το σε τρεις φάσεις. Εξόντωση: διάλυμα ψευδαργύρου στο δοχείο όσο υπάρχει ενεργή λοίμωξη. Επιβεβαίωση: επανέλεγχος γύρω στις ενενήντα ημέρες, γιατί η εξέταση σου λέει πότε τελείωσες, όχι το ημερολόγιο. Επανεποικισμός: χωρίς ψευδάργυρο, μόνο ήπια διαλύματα, προβιοτικά το βράδυ μετά το βούρτσισμα ώστε να κάτσουν σε καθαρή επιφάνεια και να αποικίσουν. Η απομάκρυνση του κόκκινου συμπλέγματος παίρνει μαζί και τα καλά σου βακτήρια, κάτι που ακριβώς πρέπει να συμβεί, και ακριβώς γι’ αυτό η τρίτη φάση δεν είναι προαιρετική.

Δύο πράγματα ανήκουν στην καρέκλα ενός καλού βιολογικού οδοντιάτρου. Ζήτα από έναν καλό βιολογικό οδοντίατρο να μετρήσει τους θυλάκους των ούλων σου, γιατί ο αριθμός καθορίζει τη διαδικασία: 1 έως 3 mm θέλει θεραπεία ούλων, 4 mm και πάνω χρειάζεται απόξεση και ριζική απόξεση, και ο πλήρης διαχωρισμός του βιοφίλμ είναι ο στόχος και των δύο. Και ξεκίνα το πρωτόκολλο τουλάχιστον μία μέρα πριν από αυτόν τον καθαρισμό, όχι μετά, γιατί οι ώρες μετά από μια απόξεση είναι το πιο ανοιχτό παράθυρο που θα έχει ποτέ το στόμα σου. Κάτι ακόμα που κανείς δεν αναφέρει: αυτοί οι οργανισμοί περνούν ανάμεσα σε ανθρώπους που μοιράζονται σάλιο, οπότε αν το αποτέλεσμά σου είναι θετικό, ζήτα από τον σύντροφό σου να εξεταστεί και να το κάνει μαζί σου.

Πάρε το Πακέτο στοματικής υγείας Διάβασε όλη την ιστορία

Υπάρχουν δύο είδη εξέτασης σε αυτή τη σελίδα και σου επιστρέφουν πολύ διαφορετικά πράγματα.

Μια εξέταση με chip διαβάζει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες επιλεγμένες θέσεις. Η 23andMe σου δίνει ένα αρχείο zip περίπου 5 έως 7 megabytes που ανοίγει σε ένα απλό αρχείο κειμένου περίπου 15 έως 25 megabytes, με κάπου ανάμεσα σε 550.000 και 700.000 θέσεις. Η FamilyTreeDNA σου δίνει ένα συμπιεσμένο CSV στο ίδιο εύρος μεγέθους, αν και δίνει μόνο τις θέσεις για τις οποίες είναι σίγουρη, οπότε παίρνεις το επιλεγμένο σετ της και όχι όλα όσα διάβασε το μηχάνημα.

Μια εξέταση αλληλούχισης διαβάζει ολόκληρο το γονιδίωμα, περίπου τρία δισεκατομμύρια θέσεις, περίπου 30 φορές. Παίρνεις τρία αρχεία. Το BAM είναι η πλήρης στοίχιση και φτάνει τα 80 έως 120 gigabytes, οπότε σχεδίασε τον αποθηκευτικό σου χώρο πριν το κατεβάσεις. Το FASTQ είναι οι ακατέργαστες αναγνώσεις. Το VCF είναι η λίστα των σημείων όπου το DNA σου διαφέρει από το γονιδίωμα αναφοράς, και αυτό είναι που θέλει σχεδόν κάθε εργαλείο ανάλυσης. Ασυμπίεστο φτάνει τα 10 έως 20 gigabytes. Συμπιεσμένο πέφτει περίπου στα 1 έως 2 gigabytes.

Οπότε η ειλικρινής σύνοψη είναι αυτή. Ένα αρχείο chip είναι αρκετά μικρό για να σταλεί με email. Ένα ολόκληρο γονιδίωμα όχι, και θα χρειαστείς πραγματικό χώρο στον δίσκο και υπομονή στο κατέβασμα.

Τα περισσότερα μέρη που διαβάζουν τα δεδομένα σου θέλουν το VCF, και τα περισσότερα το θέλουν συμπιεσμένο. Πρώτα τα καλά νέα: οι περισσότερες εταιρείες αλληλούχισης σου δίνουν ήδη ένα αρχείο που τελειώνει σε .vcf.gz, και το .gz σημαίνει ότι είναι ήδη συμπιεσμένο. Αν το δικό σου τελειώνει έτσι, τελείωσες, παράλειψε όλο αυτό και ανέβασέ το όπως είναι.

Αν το αρχείο σου τελειώνει σε σκέτο .vcf, να πώς το συμπιέζεις.

Σε Mac ή Linux, άνοιξε το Terminal, πήγαινε στον φάκελο που περιέχει το αρχείο και τρέξε gzip -k yourfile.vcf. Το -k κρατά το πρωτότυπο αντί να το αντικαταστήσει, κάτι που μετράει όταν το αρχείο πήρε μια μέρα να κατέβει. Θα πάρεις το yourfile.vcf.gz δίπλα του.

Σε Windows, εγκατάστησε το 7-Zip, κάνε δεξί κλικ στο αρχείο, διάλεξε 7-Zip, διάλεξε Add to archive και όρισε τη μορφή αρχείου σε gzip. Θα πάρεις το ίδιο αποτέλεσμα .vcf.gz.

Αν έχεις ήδη εγκατεστημένα εργαλεία βιοπληροφορικής, το bgzip yourfile.vcf είναι το πρότυπο της γονιδιωματικής και μερικά εργαλεία το ζητούν συγκεκριμένα. Το απλό gzip γίνεται δεκτό σχεδόν παντού αλλού, οπότε μην εγκαταστήσεις τίποτα γι’ αυτό εκτός αν σου το ζητήσει κάποιο εργαλείο.

Κάτι που αξίζει να ξέρεις πριν ξεκινήσεις. Η συμπίεση ενός VCF ολόκληρου γονιδιώματος παίρνει χρόνο και χρειάζεται ελεύθερο χώρο στον δίσκο και για τα δύο αντίγραφα ταυτόχρονα. Κάν’ το όταν δεν χρειάζεσαι τον υπολογιστή.

Κανένα από αυτά δεν είναι δικό μου και δεν κερδίζω τίποτα από αυτά. Είναι απλώς εκεί που πηγαίνει το αρχείο μόλις το έχεις. Οι τιμές αλλάζουν, οπότε έλεγξε πριν πληρώσεις.

Το Promethease είναι το ευρύτερο από αυτά. Διασταυρώνει το αρχείο σου με το SNPedia και επιστρέφει χιλιάδες συσχετίσεις, και λειτουργεί από το 2008. Το όριο μεταφόρτωσης είναι 4 gigabytes, οπότε ένα συμπιεσμένο VCF ολόκληρου γονιδιώματος χωράει.

Το Genetic Genie τρέχει δωρεάν πάνελ μεθυλίωσης και αποτοξίνωσης, αυτό που ψάχνουν στην πραγματικότητα οι περισσότεροι στον χώρο της λειτουργικής ιατρικής. Το όριο μεταφόρτωσης είναι 1 gigabyte, και οι δικές τους οδηγίες λένε ότι η βαθύτερη αλληλούχιση δίνει πιο ακριβή αποτελέσματα. Ένα αρχείο chip χωράει πάντα. Ένα συμπιεσμένο ολόκληρο γονιδίωμα μερικές φορές όχι, και αν το δικό σου ξεπερνά το όριο θα πρέπει πρώτα να το φιλτράρεις, κάτι που πραγματικά ξεπερνά μια γρήγορη οδηγία σαν αυτή.

Το SelfDecode λειτουργεί με συνδρομή και είναι το πιο προσεγμένο της ομάδας. Το Xcode Life και το NutraHacker πουλούν και τα δύο μεμονωμένες αναφορές μία μία. Το GEDmatch είναι για εύρεση συγγενών και όχι για υγεία, και δέχεται μεταφορτώσεις από τις περισσότερες εταιρείες εξετάσεων, έτσι ταιριάζουν οι άνθρωποι ανάμεσα σε υπηρεσίες που δεν μιλούν μεταξύ τους.

Πριν ανεβάσεις οπουδήποτε, κοίτα τι λέει αυτός ο ιστότοπος ότι κάνει με το αρχείο σου. Παραδίδεις την πιο αναγνωριστική πληροφορία που έχεις, και αναγνωρίζει και τους συγγενείς σου εξ αίματος, κανέναν από τους οποίους δεν ρώτησε κανείς.

Καθεμία από αυτές τις εταιρείες θα σου δώσει το αρχείο, αλλά μόνο μερικές το έχουν ένα κλικ μακριά. Οι υπόλοιπες σε βάζουν να ψάξεις, και μία από αυτές βάζει και χρονόμετρο. Να πού βρίσκεται η λήψη στην καθεμία, σύμφωνα με τον τελευταίο μου έλεγχο. Τα μενού αλλάζουν, οπότε αν ένα βήμα δεν ταιριάζει, ψάξε στο κέντρο βοήθειάς τους τις λέξεις raw data.

Sequencing.com: συνδέσου, άνοιξε το My Genomes, διάλεξε το γονιδίωμα και μετά την καρτέλα Files στην αριστερή πλευρά. Κάθε αρχείο (FASTQ, BAM, VCF) έχει τη δική του λήψη στη στήλη Actions, και η ίδια στήλη έχει τον κάδο για όταν θέλεις να διαγράψεις.

Nucleus: συνδέσου, άνοιξε τις ρυθμίσεις Account ή διάλεξε Downloads από το αναπτυσσόμενο μενού κάτω από το όνομά σου. Μπορείς να πάρεις το VCF, το CRAM, το FASTQ και τα αρχεία δομικών παραλλαγών και αριθμού αντιγράφων, καθώς και ένα αντίγραφο ήδη μορφοποιημένο για Promethease ή GEDmatch. Για διαγραφή, στείλε email στο concierge@mynucleus.com από τη διεύθυνση του λογαριασμού.

Dante Labs: συνδέσου, άνοιξε το Genome Manager και κατέβασε από εκεί. Δύο προειδοποιήσεις. Κάθε σύνδεσμος λήψης λήγει 60 δευτερόλεπτα αφού τον πατήσεις, οπότε ξεκίνα τη μεταφορά αμέσως και μην κρατάς τον σύνδεσμο για αργότερα. Και πελάτες έχουν αναφέρει ότι το FASTQ και το BAM εξαφανίζονται από τον λογαριασμό μετά τον πρώτο μήνα ενώ το VCF μένει, οπότε πάρε νωρίς τα μεγάλα αρχεία. Η διαγραφή γίνεται με αίτημα μέσω του support.dantelabs.com.

FamilyTreeDNA: ενεργοποίησε πρώτα τον έλεγχο ταυτότητας δύο παραγόντων, η λήψη αρνείται να τρέξει χωρίς αυτόν. Μετά Results & Tools, Autosomal DNA, Download Raw Data, και πάρε το αρχείο Build 37 Concatenated. Μην το αποσυμπιέσεις και μην το μετονομάσεις, οι αναγνώστες το θέλουν ακριβώς όπως ήρθε. Η διαγραφή γίνεται με email στο deletemydata@familytreedna.com από την κύρια διεύθυνση του λογαριασμού, και καταστρέφει και το αποθηκευμένο δείγμα.

23andMe: πάτα το όνομά σου, μετά Settings, κύλησε ως το 23andMe Data και πάτα View. Το Browse Raw Genotyping Data κατεβαίνει επιτόπου· το πλήρες αίτημα δεδομένων στέλνεται με email και μπορεί να πάρει μέρες. Το Permanently Delete Data βρίσκεται στην ίδια σελίδα και ολοκληρώνεται μέσω ενός συνδέσμου επιβεβαίωσης στο email σου. Είναι μη αναστρέψιμο και δεν φτάνει πίσω σε αρχεία που έχεις ήδη μοιραστεί αλλού.

Αυτή είναι η σειρά με την οποία θα το έκανα, και θα το έκανα την εβδομάδα που θα έρθουν τα αποτελέσματα. Πρώτα, σώσε κάθε αναφορά που σου δείχνουν. Εκτύπωσε την καθεμία σε PDF ή πάρε στιγμιότυπο οθόνης, γιατί ο πίνακας είναι το κομμάτι που εξαφανίζεται όταν μια εταιρεία πουλιέται ή κλείνει. Δεύτερον, κατέβασε το ακατέργαστο αρχείο, ολόκληρο, το VCF και το BAM αν έχεις τον χώρο, και βάλε ένα αντίγραφο κάπου που δεν είναι το laptop στο οποίο κατέβηκε.

Τρίτον, αφού ελέγξεις ότι τα αντίγραφα ανοίγουν, γύρνα πίσω και ζήτα τους να διαγράψουν τα δεδομένα σου και να καταστρέψουν το δείγμα. Κάθε εταιρεία σε αυτή τη σελίδα θα το κάνει, τα βήματα είναι παραπάνω. Η διαγραφή του λογαριασμού δεν είναι πάντα το ίδιο με τη διαγραφή των δεδομένων ή του δείγματος, οπότε ζήτα και τα τρία ονομαστικά.

Ο λόγος είναι απλός. Το αρχείο σε ταυτοποιεί για την υπόλοιπη ζωή σου, και ταυτοποιεί και τα παιδιά και τα αδέρφια σου, κανένας από τους οποίους δεν υπέγραψε τίποτα. Μόλις έχεις το δικό σου αντίγραφο, δεν υπάρχει λόγος να μένει στον διακομιστή κάποιου άλλου περιμένοντας την επόμενη παραβίαση ή τον επόμενο αγοραστή.

Δεν είμαι γιατρός και δεν κάνω διάγνωση σε κανέναν, και μια γενετική παραλλαγή δεν είναι διάγνωση. Το να φέρεις μια παραλλαγή σημαίνει ότι φέρεις μια παραλλαγή. Δεν σημαίνει ότι έχεις μια πάθηση, δεν σημαίνει ότι θα την αποκτήσεις, και πολλοί άνθρωποι φέρουν πράγματα που δεν εκφράζουν ποτέ. Αυτό που σου δίνουν τα γονίδιά σου είναι ένας χάρτης τάσεων, όχι μια ετυμηγορία.

Είναι μια μεταβλητή. Μεγάλη, και μία που σχεδόν κανείς δεν ελέγχει. Ακριβώς έτσι θα την αντιμετώπιζα, ως ένα ακόμα κομμάτι πληροφορίας δίπλα στις αιματολογικές σου, στα συμπτώματά σου και στο πώς νιώθεις πραγματικά, και όχι ως την απάντηση που υπερισχύει και των τριών.

Αν κάτι σε μια αναφορά σε ανησυχεί, πήγαινέ το σε έναν γιατρό που μπορεί να δει ολόκληρη την εικόνα, ιδανικά σε έναν καλό γιατρό λειτουργικής ιατρικής που θα το διαβάσει μαζί με τις εξετάσεις σου και όχι μεμονωμένα.