E vitamini

Aslında neyi ölçüyor

E vitamini tek bir bileşik değil. Dördü tokoferol, dördü tokotrienol olmak üzere sekiz üyeli bir aile ve alfa tokoferol, bedeninin öncelikli olarak tuttuğu ve gereksinimlerin üzerine yazıldığı biçim.

Başlıca işi yağları oksidasyondan korumak. Hücre zarları yağlardan kurulur ve yağlar, hasarlı bir molekülün bir sonrakine zarar verdiği bir zincirleme tepkimeye kimyasal olarak açıktır.

Alfa tokoferol o zarların içinde durur ve bu zinciri keser; birincil yağda çözünen antioksidan diye tanımlanmasının nedeni de bu.

Yağda çözünür, yani besinsel yağla birlikte emilir ve atılmak yerine depolanır. Fazlalığı kuramsal değil de gerçek bir olasılık yapan şey, bu depolanma özelliğidir.

Başlıca besin kaynakları kuruyemişler, tohumlar ve bitkisel yağlar; özellikle ayçekirdeği, badem ve buğday tohumu yağı.

Bunu bilmek önemli, çünkü alım tablosu çoğu kişinin sandığından daha kötü.

Gıdadan yetersiz, kutudan zararlı

Bu besin öğesi sıra dışı bir konumda duruyor ve iki yarıyı aynı anda tutmak bu sayfanın bütün amacı.

Alım tarafında, Advances in Nutrition dergisinde yayımlanan 2014 tarihli bir derleme, Amerikalıların %90'ından fazlasının alfa tokoferol için tahmini ortalama gereksinimi karşılamadığını bildirdi. Bu çarpıcı bir rakam ve nüfus genelinde marjinal bir eksiklik değil.

Aynı derleme, litrede 12 mikromolün altındaki plazma alfa tokoferolün artmış enfeksiyon, kansızlık, büyüme geriliği ve kötü gebelik sonuçlarıyla ilişkili olduğunu belirtti.

Yani yetersizlik yaygın ve önemli.

Şimdi diğer yöne işaret eden takviye tarafı.

Annals of Internal Medicine dergisinde yayımlanan 2005 tarihli bir meta analiz, günde 16,5 ile 2.000 IU arası dozlarla ve 400 medyanla, 135.967 katılımcıyı kapsayan 19 çalışmayı birleştirdi.

E vitamini dozu ile tüm nedenlere bağlı ölümlülük arasında istatistiksel olarak anlamlı bir doz yanıt ilişkisi buldu ve riskin günde 150 IU'nun üzerinde arttığını saptadı. Yüksek dozlu, yani 400 IU ve üzerindeki on bir çalışmanın dokuzu artmış risk gösterdi. Yüksek doz için birleştirilmiş tüm nedenlere bağlı ölümlülük risk farkı 10.000'de artı 39 iken, düşük dozlu çalışmalar 10.000'de eksi 16 gösterdi.

Yazarlar, yüksek doz E vitamini takviyelerinden kaçınılması gerektiği sonucuna vardı.

Bu, rahatsız edici bir bulgu çifti ve kanıtların dürüst hâli bu: gıdadan yaygın biçimde yetersiz ve yüksek doz takviye olarak alındığında artmış ölümlülükle ilişkili.

Makul sonuç daha fazlasını almak değil. Kuruyemişleri ve tohumları yemek.

Neyin etkilediği

Aşağı: kuruyemiş, tohum ve bitkisel yağ alımının düşük olması ki yaygın durum bu. E vitamini yağda çözündüğü için yağ emilim bozukluğu, yani çölyak hastalığı, iltihaplı bağırsak hastalığı, pankreas yetmezliği, safra akışı sorunları ve kistik fibroz. Çok düşük yağlı beslenmeler. Ve E vitamini taşınmasını etkileyen bazı seyrek genetik durumlar.

Yukarı: kuruyemişler ve tohumlar, özellikle ayçekirdeği ve badem, ayrıca buğday tohumu yağı dahil bitkisel yağlar. Ölümlülük sinyalinin geçerli olduğu yer olan takviyeler. Ve yanıltıcı biçimde, yüksek kan lipitleri; çünkü E vitamini lipoproteinlerle taşınır ve daha büyük bir taşıyıcı havuzu, dokuda daha fazla E vitamini olmadan ölçülen değeri yükseltir.

Dürüst çekince

Ben doktor değilim ve kimseye tanı koymuyorum.

Burada, biri bir kan sonucuna göre harekete geçmeden önce anlamaya değer bir ölçüm sorunu var. 2014 tarihli derleme, E vitamini yeterliliğinin dolaşımdaki alfa tokoferol derişimlerinden değerlendirilemeyeceğini belirtti; çünkü plazma lipitleri yaşla yükselir ve E vitamininin içinde taşındığı taşıyıcı havuzunu şişirir.

Yani kan lipitleri yüksek olan birinde normal ya da yüksek bir alfa tokoferol, yeterliliği ortaya koymaz. Gerçekten düşük değerlerden yetersizlik yine de saptanabilir ki bu daha dar bir kullanım.

Derleme, ek biyobelirteç adayı olarak idrarda alfa-CEHC'yi önerdi; bu, isteyebileceğin bir testten çok bir araştırma aracı.

Takviye konusunda, ölümlülük bulgusunu nasıl okuduğum hakkında açık olmak isterim. Bu, gözlemsel veriden daha güçlü bir tasarım olan, doz yanıt ilişkisi taşıyan bir çalışma meta analizi. Aynı zamanda farklı topluluklardaki heterojen çalışmalar arasında bir toplulaştırma.

Açıkça desteklemediği şey, yıllarca yaygın bir öneri olan genel antioksidan stratejisi olarak yüksek doz E vitamini almak.

Bir de kanama açısından düşünülmesi gereken bir konu var: yüksek doz E vitamini pıhtılaşmayı etkileyebilir ve bu, kan sulandırıcı kullanıyorsan ya da ameliyat olacaksan önem taşır. Bu, hekiminle konuşulacak bir konu.

Peki. Ne yapmalı.

Bu akşam, hiçbir ücret ödemeden. Kuruyemişlerini ve tohumlarını say. Ayçekirdeği ve badem en yoğun sıradan kaynaklar ve günlük küçük bir avuç bunu anlamlı biçimde değiştiriyor.

Antioksidan stratejisi olarak yüksek doz E vitamini alma. 2005 tarihli meta analiz, günde 150 IU'nun üzerinde artmış tüm nedenlere bağlı ölümlülük buldu ve yazarlar yüksek doz takviyelerden kaçınılmasını önerdi.

Multivitamininde ne olduğuna bak. E vitamini dozları geniş bir aralıkta değişiyor ve üstüne bir şey eklemeden önce zaten ne aldığını bilmek önemli.

Normal bir kan değerini yeterlilik kanıtı olarak okuma. Plazma lipitleri ölçümü şişirir, dolayısıyla test gerçek yetersizliği saptamakta, yeterliliği doğrulamaktan daha iyidir.

Yağ emilim bozukluğun varsa bunu sağlık çalışanınla konuş. Çölyak hastalığı, iltihaplı bağırsak hastalığı ve pankreas yetmezliğinin hepsi D3, A ve K vitaminlerinin yanı sıra E vitaminini de etkiler.

Kan sulandırıcı kullanıyorsan yüksek doz E vitaminini hekimine söyle. Pıhtılaşmayı etkileyebilir ve bu bileşim önem taşır.

Yanında yağı da ye. E vitamini yağda çözünür, yani tek başına değil, besinsel yağla birlikte emilir.

Bunu takviyeyle aşamayacaksın. Yüzde doksanı aşkın kesim gıdadan yeterince alamıyor ve bariz cevap gibi görünen kutu, üzerine iliştirilmiş bir ölümlülük sinyaliyle geri döndü.

Bedenin bozuk değil. Tıkalı. Ve burada tıkanma gerçekten beslenmeyle ilgili, üstelik alışılmadık biçimde net bir yönergesi var: gıda işe yarıyor, megadoz yaramıyor.

Git bir avuç ayçekirdeği ye.