Διαπερατό στόμα: γιατί τα ούλα που αιμορραγούν είναι πόρτα προς την κυκλοφορία του αίματος

Κάνε κάτι για μένα πριν πω οτιδήποτε άλλο. Πάρε ένα κομμάτι οδοντικό νήμα και πέρασέ το κατά μήκος της γραμμής των ούλων στα πίσω δόντια σου, πάνω και κάτω, και μετά κοίτα το. Αν υπάρχει οποιοδήποτε ροζ σε εκείνο το νήμα, ή πιάσεις μια αχνή μεταλλική γεύση, το στόμα σου αιμορραγεί αυτή τη στιγμή.

Σχεδόν όλοι σηκώνουν τους ώμους σε αυτό. Τα ούλα αιμορραγούν λίγο, ξεπλένεις, προχωράς, το κάνεις όλη σου τη ζωή. Θέλω να αλλάξω το πώς το βλέπεις μέσα στα επόμενα λίγα λεπτά, γιατί αυτός ο μικρός ροζ λεκές δεν είναι μικρός, και δεν είναι τίποτα.

Τα υγιή ούλα δεν αιμορραγούν. Ούτε όταν περνάς νήμα, ούτε όταν βουρτσίζεις, ποτέ. Τα ούλα που αιμορραγούν είναι μια ανοιχτή πληγή μέσα στο πιο ζεστό, πιο υγρό, πιο πλούσιο σε βακτήρια μέρος του σώματός σου. Και μέσα από αυτή την πληγή, μερικά από τα πιο επικίνδυνα μικρόβια που γνωρίζουμε κάνουν δωρεάν ταξίδι κατευθείαν στο αίμα σου.

Η αιμορραγία είναι πληγή, όχι συνήθεια

Μάθαμε να διαβάζουμε τα ούλα που αιμορραγούν ως πρόβλημα τεχνικής βουρτσίσματος. Πολύ δυνατά, λάθος γωνία, σκληρές τρίχες. Μερικές φορές αυτό είναι μέρος του. Αλλά ο υγιής ιστός δεν σκίζεται και δεν τρέχει επειδή τον άγγιξες. Η άκρη του δαχτύλου σου δεν αιμορραγεί όταν την τρίβεις. Ούτε το ούλο σου πρέπει.

Όταν ένα ούλο αιμορραγεί, ο ιστός είναι ήδη φλεγμαίνων και φθαρμένος. Αυτό είναι το πρώτο ορατό στάδιο της περιοδοντικής νόσου, και έχει ένα ήπιο όνομα, ουλίτιδα, που το κάνει να ακούγεται σαν κάτι ασήμαντο που ξεπερνάς. Δεν είναι ασήμαντο. Είναι η αρχή μιας διαδικασίας που, αν μείνει ανεξέλεγκτη, τρώει τη σφράγιση ανάμεσα στα δόντια σου και στο σώμα σου.

Ορίστε η αλλαγή οπτικής που θέλω να προσγειωθεί, και θέλω να σταθεί μόνη της. Ένα στόμα που αιμορραγεί δεν είναι στόμα που χρειάζεται πιο μαλακή οδοντόβουρτσα. Είναι στόμα με μια ανοιχτή πόρτα.

Η αδαμαντίνη είναι το πιο σκληρό πράγμα που φτιάχνει το σώμα σου, και την τρυπούν παρ’ όλα αυτά

Βάλε τη γλώσσα σου στα μπροστινά δόντια σου. Αυτή η επιφάνεια είναι η πιο σκληρή ουσία που παράγει το σώμα σου, πιο σκληρή από το οστό, και είναι ο μόνος ιστός που έχεις που δεν μπορεί να επιδιορθωθεί μόλις χαθεί. Το οστό κολλά. Το δέρμα κλείνει. Η αδαμαντίνη δεν επιστρέφει.

Τώρα σκέψου τι είναι στην πράξη μια τερηδόνα. Είναι μια τρύπα. Κάτι τρύπησε το πιο σκληρό υλικό από το οποίο είσαι φτιαγμένος, και δεν ήταν τρυπάνι, ήταν βακτήρια.

Ορίστε ο μηχανισμός, και αξίζει να τον ξέρεις γιατί είναι ο ίδιος μηχανισμός για τον οποίο μιλά όλο το υπόλοιπο άρθρο. Ο Streptococcus mutans τρώει ζάχαρη. Τη ζυμώνει, και το απόβλητο που φτιάχνει είναι οξύ. Αυτό το οξύ κάθεται πάνω στο δόντι μέσα στην κολλώδη μεμβράνη της πλάκας, και διαλύει τα μέταλλα της αδαμαντίνης σου. Όχι γρήγορα, όχι δραματικά, απλώς συνεχώς. Έρευνα στο Journal of Dental Research έδειξε ότι η σακχαρόζη συγκεκριμένα είναι αυτό που αφήνει αυτά τα βακτήρια να χτίσουν εκείνη την κολλώδη σκαλωσιά εξαρχής, και η μικροβιολογία της πλάκας και της τερηδόνας έχει χαρτογραφήσει όλη τη διαδικασία. Ζάχαρη μέσα, οξύ έξω, μέταλλα χαμένα. Μια τερηδόνα δεν είναι ατυχία και δεν είναι μαλακά δόντια που κληρονόμησες. Είναι ένα βακτηριακό απόβλητο που ανοίγει μια τρύπα μέσα σου.

Οπότε κάτσε με αυτό για ένα δευτερόλεπτο, γιατί είναι όλο το νόημα αυτού του άρθρου, παραδομένο νωρίς.

Αυτοί οι οργανισμοί διαλύουν την αδαμαντίνη. Την πιο σκληρή, πιο μεταλλοποιημένη, πιο προστατευμένη επιφάνεια σε όλο σου το σώμα. Τους παίρνει χρόνια, αλλά την περνούν, και ο οδοντίατρός σου τρυπά τη ζημιά και τη γεμίζει και κανείς δεν κάνει ποτέ την προφανή επόμενη ερώτηση.

Τι νομίζεις ότι κάνουν στα μαλακά;

Γιατί το τοίχωμα του εντέρου σου δεν είναι αδαμαντίνη. Τα τοιχώματα των αρτηριών σου δεν είναι αδαμαντίνη. Ο εγκέφαλός σου δεν είναι αδαμαντίνη. Δεν υπάρχει μεταλλική θωράκιση σε κανένα από αυτά, και τα βακτήρια στο στόμα σου δεν μένουν ευγενικά στο στόμα σου, που είναι ακριβώς αυτό που θα σου δείξει το υπόλοιπο άρθρο. Ένα στόμα δεν είναι σφραγισμένο δωμάτιο. Είναι η κορυφή του σωλήνα που περνά από τη μέση σου, και αδειάζει μέσα στο αίμα σου κάθε φορά που αιμορραγούν τα ούλα σου.

Και τώρα το κομμάτι που πρέπει πραγματικά να προσγειωθεί. Αυτό που τους κάνει επιθετικούς είναι αυτό που οι περισσότεροι από εμάς τρώμε όλη μέρα. Η ζάχαρη είναι το καύσιμο. Είναι αυτό που ζυμώνουν, είναι αυτό από το οποίο χτίζουν τη σκαλωσιά τους, και είναι αυτό που μετατρέπει έναν διαχειρίσιμο πληθυσμό σε έναν που ανθίζει. Δεν τρέφεις μόνο τον εαυτό σου σε κάθε γεύμα. Τρέφεις κι αυτούς, και τρώνε πρώτοι.

Θέλω να είμαι ευθύς μαζί σου για το τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει αυτό, γιατί δεν θα σου δώσω έναν ισχυρισμό που δεν μπορώ να υπερασπιστώ. Ο καθαρισμός των βακτηρίων από το στόμα σου δεν κάνει τη ζάχαρη καλή για σένα. Δεν ήταν ποτέ. Η ζάχαρη εξακολουθεί να τρέφει την candida στο έντερό σου, εξακολουθεί να οδηγεί τη φλεγμονή για την οποία μιλά όλο αυτό το site, και ένα καθαρό στόμα δεν σου αγοράζει άδεια. Αυτό που κάνει ο καθαρισμός τους είναι να σταματήσεις να δίνεις σε έναν εχθρικό πληθυσμό δωρεάν γεύμα πέντε φορές την ημέρα ενώ δουλεύει πάνω στον πιο σκληρό ιστό που έχεις.

Πού οδηγεί η πόρτα

Φαντάσου τη γραμμή των ούλων ως συνοριακό τείχος ανάμεσα στον έξω κόσμο και στην κυκλοφορία του αίματός σου. Σε ένα υγιές στόμα, αυτό το τείχος είναι σφραγισμένο. Σε ένα φλεγμαίνον στόμα, έχει ραγίσει και ανοίξει, και ακριβώς από την άλλη πλευρά του τρέχει η κυκλοφορία σου.

Αυτό δεν είναι θεωρία. Ερευνητές πήραν ανθρώπους με φλεγμονή των ούλων και απλώς τους έβαλαν να βουρτσίσουν τα δόντια τους, και μετά τους πήραν αίμα. Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Circulation, μια συνηθισμένη πράξη βουρτσίσματος έσπρωξε στοματικά βακτήρια στην κυκλοφορία του αίματος. Όχι χειρουργείο. Όχι εξαγωγή. Βούρτσισμα. Όταν το φράγμα είναι σπασμένο, η καθημερινή τριβή μιας κανονικής μέρας γίνεται σύστημα μεταφοράς.

Οπότε η ερώτηση παύει να είναι αν μπαίνουν βακτήρια. Σε ένα στόμα που αιμορραγεί, μπαίνουν. Η ερώτηση γίνεται ποια βακτήρια, και τι κάνουν μόλις μπουν.

Γνώρισε το κόκκινο σύμπλεγμα

Το στόμα σου κρατά εκατοντάδες είδη, και τα περισσότερα είναι εντάξει ή ακόμα και χρήσιμα. Αλλά μια μικρή ομάδα είναι πραγματικά επικίνδυνη, και πριν από δεκαετίες μια σημαντική μελέτη στο Journal of Clinical Periodontology χαρτογράφησε πώς ομαδοποιούνται τα κακά. Η πιο καταστροφική ομάδα πήρε κόκκινο χρώμα, και το όνομα έμεινε. Το κόκκινο σύμπλεγμα.

Τρία ονόματα ηγούνται: Porphyromonas gingivalis, Treponema denticola και Tannerella forsythia. Από αυτά, το Porphyromonas gingivalis είναι αυτό που πρέπει να ξέρεις. Είναι παθογόνο κρυφής δράσης. Δεν κάθεται απλώς εκεί και τρέφεται. Παράγει ένα σύνολο ενζύμων που λέγονται γινγκιπαΐνες και που μασούν τον ιστό, μπερδεύουν τη σηματοδότηση του ανοσοποιητικού σου και το βοηθούν να κρυφτεί από τις ίδιες τις άμυνες που στάλθηκαν να το σκοτώσουν. Είναι ένα βακτήριο που χειραγωγεί το σώμα στο οποίο εισβάλλει.

Αυτό περνά το κατώφλι σε ένα στόμα που αιμορραγεί. Όχι ένα αθώο μικρόβιο του στόματος. Ένας οργανισμός φτιαγμένος να διαλύει ιστό και να ξεφεύγει από το ανοσοποιητικό σου, τώρα ελεύθερος στο αίμα σου.

Και το κόκκινο σύμπλεγμα δεν δουλεύει μόνο του. Ακριβώς από κάτω του βρίσκεται μια άλλη ομάδα που η ίδια έρευνα έβαψε πορτοκαλί, βακτήρια όπως το Fusobacterium nucleatum και η Prevotella intermedia. Το πορτοκαλί σύμπλεγμα είναι η εμπροσθοφυλακή. Μπαίνει πρώτο, φλεγμαίνει το ούλο και χτίζει ακριβώς τις συνθήκες χαμηλού οξυγόνου και αιμορραγίας που χρειάζεται το κόκκινο σύμπλεγμα για να εγκατασταθεί, γι’ αυτό τα δύο βρίσκονται σχεδόν πάντα μαζί. Αν το κόκκινο σύμπλεγμα είναι το συνεργείο κατεδάφισης, το πορτοκαλί σύμπλεγμα είναι αυτό που τους ανοίγει την πόρτα με λοστό.

Αν δεν έχεις ακούσει ποτέ λέξη από όλα αυτά από τον δικό σου οδοντίατρο, δεν είσαι μόνος, και δεν φταις εσύ. Αυτή είναι πραγματικά επιστήμη αιχμής. Πρόσφατα κάθισα στην καρέκλα ενός βιολογικού οδοντιάτρου, από τους πιο πρωτοπόρους εκεί έξω, και ούτε αυτός ήξερε τι ήταν το κόκκινο σύμπλεγμα. Συνήθως παίρνει δεκαπέντε με είκοσι χρόνια για να ταξιδέψει η νέα έρευνα από τα επιστημονικά περιοδικά στα χέρια του μέσου επαγγελματία, και πολύ περισσότερο για όσους σταμάτησαν να είναι περίεργοι εδώ και καιρό. Οπότε μην περιμένεις το σύστημα να προλάβει το στόμα σου. Μπορείς να το ξέρεις τώρα.

Οι αρτηρίες σου και ο εγκέφαλός σου

Ορίστε το κομμάτι που πρέπει να τραβήξει την προσοχή σου, και θα είμαι προσεκτικός και ειλικρινής για το τι ακριβώς λέει η επιστήμη, γιατί εδώ μετράει περισσότερο.

Μόλις αυτά τα βακτήρια κυκλοφορούν, δεν μένουν ευγενικά μακριά από τα όργανά σου. Ερευνητές που άνοιξαν αθηροσκληρωτική πλάκα, τη λιπαρή, επικίνδυνη συσσώρευση μέσα σε άρρωστες αρτηρίες, έψαξαν για περιοδοντικά βακτήρια και τα βρήκαν να ζουν εκεί. Αυτή η εργασία στο Journal of Periodontology ταυτοποίησε αυτά τα παθογόνα των ούλων μέσα στα ίδια τα τοιχώματα των αρτηριών. Τα μικρόβια από ένα στόμα που αιμορραγεί βρέθηκαν στον τόπο της καρδιοπάθειας.

Και μετά ο εγκέφαλος. Το 2019, μια ομάδα δημοσίευσε μια μελέτη στο Science Advances αναφέροντας ότι το Porphyromonas gingivalis και τα ένζυμα γινγκιπαΐνες του ήταν παρόντα στους εγκεφάλους ανθρώπων που είχαν πεθάνει με νόσο Αλτσχάιμερ, και ότι όσο περισσότερη γινγκιπαΐνη έβρισκαν, τόσο χειρότεροι ήταν οι δείκτες της νόσου. Υποστήριξαν ότι μπορεί να είναι ενεργός οδηγός, όχι απλός παρατηρητής, και άρχισαν να δοκιμάζουν μόρια για να μπλοκάρουν αυτά τα ένζυμα.

Διάβασέ το ξανά. Το ίδιο βακτήριο που ζει σε ένα στόμα που αιμορραγεί εμφανίζεται μέσα σε άρρωστες αρτηρίες και μέσα στους εγκεφάλους ανθρώπων με Αλτσχάιμερ. Αυτό δεν είναι σύμπτωση που θέλεις να προσπεράσεις, και είναι μια σύνδεση που σχεδόν κανείς δεν ελέγχει. Δεν είμαι γιατρός και δεν σου κάνω διάγνωση από ένα blog, αλλά θα σου πω καθαρά ότι το στόμα σου και τα πιο σημαντικά σου όργανα μοιράζονται όλα την ίδια κυκλοφορία του αίματος, και ό,τι ζει στο ένα φτάνει στα άλλα.

Ο χάρτης: πού έχουν βρεθεί στην πράξη αυτά τα βακτήρια

Ορίστε όλος ο χάρτης, όχι μόνο οι δύο διάσημες στάσεις.

Κάθε γραμμή παρακάτω είναι μια μελέτη που είτε βρήκε τον οργανισμό να κάθεται μέσα στον ιστό, είτε βρήκε ότι οι άνθρωποι που τον κουβαλούν αρρώσταιναν πιο συχνά. Διάβασέ τον προς τα κάτω και πρόσεξε πόσο λίγα ονόματα υπάρχουν. Η ίδια μικρή λίστα βακτηρίων, όργανο μετά από όργανο. Αυτό είναι που με έκανε να σταματήσω να σκέφτομαι το στόμα μου ως οδοντιατρικό πρόβλημα.

Κοίτα πού ξεκινά κάθε γραμμή σε εκείνον τον χάρτη. Στο ίδιο μέρος. Και είναι το ένα μέρος σε όλη τη λίστα που μπορείς πραγματικά να δεις, να μετρήσεις και να αλλάξεις, με ένα δείγμα σάλιου και μια βραδινή ρουτίνα. Αυτά είναι τα καλά νέα που είναι θαμμένα μέσα σε όλα αυτά. Δεν μπορείς να φτάσεις μέσα στις αρτηρίες σου. Μπορείς απολύτως να φτάσεις μέσα στο στόμα σου.

Οπότε σταμάτα να μαντεύεις. Παράγγειλε το Oral Microbiome Profile στη σελίδα των εξετάσεων και μάθε σε μερικές εβδομάδες ακριβώς τι κουβαλάς.

Το στόμα και το έντερο είναι ο ίδιος σωλήνας

Υπάρχει ένας ακόμα δρόμος που παίρνουν αυτά τα βακτήρια, και συνδέει όλη αυτή τη συζήτηση με την πέψη σου. Καταπίνεις. Όλη μέρα, κάθε μέρα, καταπίνεις ό,τι είναι στο στόμα σου, και προσγειώνεται πιο κάτω στο έντερό σου. Και ο όγκος είναι δύσκολο να πιστευτεί. Κάθε χιλιοστόλιτρο του σάλιου σου κουβαλά εκατοντάδες εκατομμύρια βακτήρια, και καταπίνεις πολύ πάνω από ένα λίτρο σάλιο την ημέρα, κάτι που στέλνει εκατοντάδες δισεκατομμύρια βακτήρια κάτω από τον λαιμό σου στο έντερο πριν φας οτιδήποτε. Αν είναι τα λάθος βακτήρια, δοσολογείς το έντερό σου με αυτά όλη μέρα.

Όταν οι ερευνητές τάισαν ζώα με Porphyromonas gingivalis, άλλαξε το ίδιο το έντερο. Μια μελέτη στο PLoS One βρήκε ότι το P. gingivalis που καταπίνεται μετατόπισε την ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου και αποδυνάμωσε το φράγμα του εντέρου. Το στόμα σου είναι η μπροστινή πόρτα όλου του πεπτικού σου σωλήνα, και ένα στόμα γεμάτο λάθος βακτήρια σπέρνει ήσυχα το έντερο από κάτω.

Και αυτά τα βακτήρια φέρνουν κάτι μαζί τους. Το εξωτερικό τοίχωμα ενός αρνητικού κατά Gram οργανισμού είναι χτισμένο από ένα μόριο που λέγεται LPS, και μόλις το φράγμα του εντέρου από κάτω χαλαρώσει, το LPS περνά στο αίμα και συνεχίζει. Οι ερευνητές το έχουν πλέον μετρήσει σε ανθρώπους με είκοσι μία διαφορετικές παθήσεις. Χαρτογράφησα όλη την αλυσίδα, τι το ανεβάζει, πώς βγαίνει, και πού έχει εμφανιστεί, και ανοίγει ακριβώς εδώ χωρίς να σε βγάλει από αυτή τη σελίδα.

Ακριβώς γι’ αυτό, στον κόσμο της candida, το στόμα είναι το κομμάτι που σχεδόν κανείς δεν ελέγχει. Το κόκκινο σύμπλεγμα και η candida προστατεύουν ενεργά το ένα το άλλο. Σε μια μελέτη στο Scientific Reports, το Porphyromonas gingivalis και η ζύμη έχτισαν ένα κοινό βιοφίλμ που θωράκισε τα βακτήρια και έκανε όλη την αποικία πολύ πιο δύσκολη να σκοτωθεί, και η ίδια συνεργασία ισχύει σε όλο το κόκκινο σύμπλεγμα. Η ζύμη στήνει μια σκαλωσιά μέσα στην οποία κρύβονται τα βακτήρια, τα βακτήρια προστατεύουν με τη σειρά τους τη ζύμη, και μαζί γίνονται σχεδόν αδύνατο να καθαριστούν πλήρως από το ανοσοποιητικό σου ή από ένα αντιμυκητιακό. Οπότε αν πολεμάς την candida στο έντερό σου και δεν πέφτει, ένα φλεγμαίνον στόμα που κουβαλά αυτά τα μικρόβια και την ξανασπέρνει από πάνω είναι ένας από τους πρώτους κρυφούς λόγους που πρέπει να αποκλείσεις. Έγραψα για όλο αυτόν τον κύκλο στο πώς να πεινάσεις την candida και να ξαναχτίσεις το έντερό σου. Και αν ο καθαρισμός της σε έχει κάνει ποτέ να νιώσεις χειρότερα αντί για καλύτερα, αυτό είναι το die-off της candida, και έχει το δικό του εγχειρίδιο.

Ο βαθύτερος κίνδυνος, το δικό σου ανοσοποιητικό

Υπάρχει ένας μεγαλύτερος λόγος που μετράει ένα φράγμα που διαρρέει, και είναι αυτός που μετατρέπει αυτό από οδοντιατρικό πρόβλημα σε πρόβλημα όλου του σώματος. Όταν αυτό το φράγμα είναι σπασμένο, στη γραμμή των ούλων σου ή, ακόμα περισσότερο, σε ένα διαπερατό έντερο πιο κάτω, δεν γλιστρούν μόνο βακτήρια μέσα στο αίμα σου. Περνούν και μερικώς χωνεμένες πρωτεΐνες τροφών, πρωτεΐνες που δεν έπρεπε ποτέ να φτάσουν άθικτες στην κυκλοφορία σου.

Το ανοσοποιητικό σου συναντά αυτές τις χαλαρές πρωτεΐνες στο αίμα, δεν τις αναγνωρίζει και σωστά τις επιτίθεται ως εισβολείς. Μέχρι εδώ καλά. Αλλά ορίστε πού γυρίζει εναντίον σου. Κάποιες από αυτές τις πρωτεΐνες τροφών μοιάζουν σχεδόν ίδιες με τις πρωτεΐνες που χτίζουν τα δικά σου όργανα και τους αδένες σου, τον θυρεοειδή σου, τις αρθρώσεις σου, τον νευρικό σου ιστό. Οι ανοσολόγοι το ονομάζουν μοριακή μίμηση. Το ανοσοποιητικό σου, εκπαιδευμένο πλέον να επιτίθεται σε αυτό το σχήμα, δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά, και αρχίζει κατά λάθος να επιτίθεται στον αντίστοιχο ιστό του δικού σου σώματος. Αυτός είναι ένας από τους καλύτερα περιγραμμένους δρόμους προς την αυτοάνοση νόσο. Ο Dr Alessio Fasano, που ανακάλυψε την πρωτεΐνη που ελέγχει αυτή τη διαπερατότητα, εξήγησε πώς ένα φράγμα που διαρρέει οδηγεί στην αυτοανοσία, και άλλη έρευνα έχει δείξει πώς αντισώματα σε κοινές τροφές διασταυρώνονται με ανθρώπινο ιστό.

Και ορίστε το σκληρό κομμάτι. Όσο συνεχίζεις να τρως αυτή την τροφή, συνεχίζεις να τροφοδοτείς τη σύγχυση. Κάθε μπουκιά ξαναεκπαιδεύει το ανοσοποιητικό να επιτίθεται, αυτό συνεχίζει να χτυπά και την τροφή και τον δικό σου ιστό που της μοιάζει, και ο κύκλος δεν κλείνει ποτέ μόνος του. Γι’ αυτό ένα παραβιασμένο φράγμα, στο στόμα ή στο έντερό σου, δεν είναι ποτέ μικρό πράγμα. Μπορεί να στρέψει ήσυχα τις δικές σου άμυνες εναντίον σου, και το κλείσιμο της πόρτας ξεκινά με το σφράγισμα του φραγμού και την αφαίρεση των τροφών που κρατούν τη φωτιά αναμμένη.

Πρώτα, δες τι κουβαλάς στην πράξη

Πριν αλλάξεις οτιδήποτε, πάρε μια πραγματική εικόνα, γιατί δεν μπορείς να διαχειριστείς ό,τι δεν μπορείς να δεις. Δεν χρειάζεται να μαντεύεις αν κουβαλάς το κόκκινο σύμπλεγμα. Μπορείς να το μετρήσεις.

Ένα Oral Microbiome Profile χαρτογραφεί τη βακτηριακή κοινότητα στο στόμα σου από ένα απλό δείγμα σάλιου, μαζί με τα περιοδοντικά παθογόνα. Είναι η ίδια λογική με το να εξετάζεις το έντερό σου αντί να μαντεύεις. Μαθαίνεις με ποια βακτήρια έχεις στην πράξη να κάνεις, κάνεις τη δουλειά, και μετά ξαναεξετάζεσαι και βλέπεις την εικόνα να αλλάζει. Πάντα εξέταση, όχι εικασία. Μπορείς να το παραγγείλεις μέσα από τη σελίδα των εξετάσεων μαζί με τον υπόλοιπο λειτουργικό έλεγχο.

Πώς να κλείσεις την πόρτα

Ορίστε το πλάνο, και θέλω να νιώσεις πόσο μεγάλο μέρος του είναι δωρεάν ή φτηνό και εφικτό από απόψε. Πηγαίνουμε από τις δωρεάν καθημερινές συνήθειες ως την ιατρική επιλογή που πιάνεις μόνο όταν πρέπει.

• Πέρνα νήμα σαν να μετράει, απόψε, αλλά όχι με οποιοδήποτε νήμα. Μια οδοντόβουρτσα δεν μπορεί να φτάσει εκεί που ζει το κόκκινο σύμπλεγμα, που είναι κάτω από τη γραμμή των ούλων και ανάμεσα στα δόντια, οπότε το νήμα είναι το δωρεάν πράγμα με τη μεγαλύτερη μόχλευση που μπορείς να κάνεις, και οι περισσότεροι το παραλείπουν. Μια πραγματική προειδοποίηση όμως. Μη χρησιμοποιείς τα λεπτά, σκληρά, κοφτερά νήματα που πριονίζουν ούλα ήδη φλεγμαίνοντα και κάνουν την αιμορραγία χειρότερη. Χρησιμοποιώ το DrTung's Smart Floss, το πιο ήπιο νήμα που έχω βρει ποτέ, γιατί τεντώνεται και απλώνεται για να καθαρίζει φαρδιά και μαλακά αντί να κόβει. Πέρνα νήμα κάθε βράδυ, απαλά.
• Καθάρισε τη γλώσσα σου. Το πίσω μέρος της γλώσσας είναι μια δεξαμενή όπου αυτά τα βακτήρια κρύβονται και ανασυντάσσονται. Ένας καθαριστής γλώσσας κάθε πρωί σηκώνει το επίχρισμα που τα τρέφει. Δωρεάν συνήθεια, εργαλείο λίγων ευρώ.
• Πρόσθεσε ένα οδοντικό ντους. Για να ξεπλένεις κάτω από τη γραμμή των ούλων και γύρω από τους θύλακες όπου αποικίζουν τα βακτήρια, ένα οδοντικό ντους φτάνει εκεί που το νήμα δεν φτάνει. Αυτή είναι η φτηνή αναβάθμιση που αποδίδει πολύ περισσότερο από το κόστος της.
• Κάνε πλύση κάθε μέρα, απλώς όχι με κάτι που σκοτώνει τα πάντα. Μια ήπια πλύση ανήκει απολύτως στην καθημερινή σου ρουτίνα. Το SuperMouth με νανο-υδροξυαπατίτη και το Lumineux είναι τα δύο που χρησιμοποιώ, γιατί ξαναχτίζουν το στόμα αντί να το απογυμνώνουν, και μπορείς να τα χρησιμοποιείς για πάντα. Το όπλο είναι άλλο πράγμα. Αν το προφίλ σου δείχνει το κόκκινο σύμπλεγμα, ένα διάλυμα ψευδαργύρου είναι το εργαλείο όσο το καθαρίζεις, γιατί ο ψευδάργυρος σκοτώνει άμεσα τα στοματικά βακτήρια, και τη μέρα που η νέα εξέταση βγαίνει καθαρή βγαίνει από τη ρουτίνα. Όλη η σειρά βρίσκεται πιο κάτω. Και ποτέ τα διαλύματα με αλκοόλ, που έχουν τη δική τους ενότητα.
• Ξανασπείρε τα καλά βακτήρια. Δεν θέλεις απλώς ένα καμένο στόμα, θέλεις μια υγιή κοινότητα που εκτοπίζει τα κακά. Στοματικά προβιοτικά όπως το ProBiora και τα στελέχη BLIS K12 και M18 στο Hyperbiotics Pro Dental είναι φτιαγμένα ακριβώς γι’ αυτό, μαζί με τις παστίλιες Smile Guard που στοχεύουν την πλάκα και τα πονεμένα ούλα. Ξαναχτίσε τον κήπο, μην αλατίζεις απλώς τη γη.
• Ξαναχτίσε την αδαμαντίνη, απαλά. Ο νανο-υδροξυαπατίτης είναι το ίδιο ορυκτό από το οποίο είναι στην πράξη φτιαγμένη η αδαμαντίνη σου, οπότε η οδοντόκρεμα SuperMouth και η πλύση SuperMouth επαναμεταλλοποιούν την επιφάνεια αντί να την απογυμνώνουν. Είναι η φιλοσοφία του ξανασπείρε και ξαναχτίσε εφαρμοσμένη στο ίδιο το δόντι.
• Κάν’ το ως ένα σύστημα. Έβαλα όλη τη ρουτίνα μαζί στο Πακέτο στοματικής υγείας: τα δύο στοματικά προβιοτικά, τις παστίλιες, μια ηλεκτρική οδοντόβουρτσα ήχου, την οδοντόκρεμα και την πλύση με νανο-υδροξυαπατίτη, την ήπια καθημερινή πλύση Lumineux, το διάλυμα ψευδαργύρου μόνο για τη φάση καθαρισμού, νήμα, οδοντικό ντους, καθαριστή γλώσσας και την εξέταση Oral Microbiome Profile ώστε να μετρήσεις πριν και μετά. Είναι ακριβώς το σετ που έτρεξα. Ξαναχτίσε το στόμα, μην το βομβαρδίζεις.

Τίποτα από αυτά δεν χρειάζεται να γίνει αυτή την εβδομάδα. Αλλά απόψε μπορείς να περάσεις νήμα, να καθαρίσεις τη γλώσσα σου και να αλλάξεις πλύση. Αυτό από μόνο του αρχίζει να κλείνει την πόρτα.

Γιατί πέταξα το στοματικό διάλυμα με αλκοόλ

Αν βγάλεις ένα προϊόν από το ράφι του μπάνιου σου αφού διαβάσεις αυτό, ας είναι το στοματικό διάλυμα με βάση το αλκοόλ. Είναι από τα χειρότερα πράγματα που μπορείς να κάνεις στο στόμα σου ενώ το λες υγιεινή.

Ξεκίνα από το τι είναι στην πράξη. Το πιο διάσημο φτιάχτηκε τον 19ο αιώνα ως χειρουργικό αντισηπτικό, και πολύ πριν πουληθεί ποτέ για την αναπνοή σου διαφημιζόταν, μεταξύ άλλων, ως καθαριστικό πατωμάτων και ως θεραπεία για τη γονόρροια. Αυτό δεν είναι συκοφαντία, είναι η δική του ιστορία. Κάνεις γαργάρες με ένα απολυμαντικό.

Και ένα απολυμαντικό δεν διαβάζει ετικέτες. Δεν σκοτώνει μόνο το κόκκινο σύμπλεγμα, βομβαρδίζει χαλί όλο το στοματικό σου μικροβίωμα, και τα ωφέλιμα βακτήρια μαζί, ακριβώς αυτά που κρατούν τα κακά είδη υπό έλεγχο. Εξόντωσέ τα κάθε πρωί και αφήνεις όλο το χωράφι ανοιχτό για να ξαναφυτρώσουν πρώτα τα επιθετικά μικρόβια.

Ορίστε η σύνδεση που σχεδόν κανείς δεν κάνει. Κάποια από αυτά τα καλά στοματικά βακτήρια έχουν μια κρίσιμη δουλειά. Παίρνουν τα νιτρικά από τα λαχανικά που τρως και τα μετατρέπουν σε μονοξείδιο του αζώτου, το μόριο που χαλαρώνει τα αιμοφόρα αγγεία σου και κρατά χαμηλά την αρτηριακή σου πίεση. Μελέτες βρήκαν ότι ένα αντισηπτικό στοματικό διάλυμα εξαφανίζει αυτή την επίδραση μείωσης της πίεσης, και ότι αυτά τα στοματικά βακτήρια που ανάγουν τα νιτρικά παίζουν πραγματικό ρόλο στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Σκότωσέ τα και η πίεσή σου μπορεί να ανέβει. Και το ίδιο ακριβώς μονοξείδιο του αζώτου είναι αυτό που χρειάζεται το σώμα για να πετύχει και να κρατήσει μια στύση, το ίδιο μονοπάτι στο οποίο δουλεύει το μικρό μπλε χάπι, οπότε το να ξεπλένεις αυτά τα βακτήρια με γαργάρες είναι ένας ήσυχος, καθόλου λαμπερός τρόπος να δουλεύεις ενάντια στη δική σου αιματική ροή στο σημείο όπου θα το ήθελες λιγότερο.

Και γίνεται πιο σοβαρό από αυτό. Το αλκοόλ είναι αναγνωρισμένο καρκινογόνο, και εσύ το κρατάς πάνω στον λεπτό, ευαίσθητο ιστό που επενδύει το στόμα σου. Η έρευνα έχει δείξει ότι ακόμα και μια πλύση τριάντα δευτερολέπτων με αλκοόλ είναι τοξική για τα κύτταρα του στόματός σου, και ότι τα στοματικά διαλύματα με αλκοόλ προκαλούν το είδος των γονιδιακών αλλαγών που φαίνονται σε προκαρκινικό στοματικό ιστό. Ρίχνεις έναν διαλύτη πάνω στην πιο ευάλωτη επένδυση του σώματός σου, δύο φορές την ημέρα, για δεκαετίες, και το λες φρέσκια αναπνοή.

Οπότε ορίστε όλος ο κανόνας σε μία γραμμή. Μια ήπια πλύση που ξαναχτίζει κάθε μέρα για πάντα, ένα στοχευμένο διάλυμα ψευδαργύρου μόνο όσο κουβαλάς το κόκκινο σύμπλεγμα, και το στοματικό διάλυμα με αλκοόλ στα σκουπίδια για πάντα.

Η σκληρή αλήθεια για το κόκκινο σύμπλεγμα

Τώρα το κομμάτι που θα προτιμούσα να μη χρειαστεί να σου πω, αλλά θα το πω, γιατί πάντα θα το κάνω. Μερικές φορές η ρουτίνα στο σπίτι δεν αρκεί, και δεν θα προσποιηθώ ότι αρκεί πάντα.

Μόλις το κόκκινο σύμπλεγμα εγκατασταθεί πραγματικά σε βαθιούς θύλακες των ούλων, το βούρτσισμα και η πλύση στην επιφάνεια δεν μπορούν να το φτάσουν, ούτε και οι περισσότερες φυσικές προσεγγίσεις που δοκιμάζουν πρώτα οι άνθρωποι. Ένας καλός βιολογικός οδοντίατρος πρέπει να καθαρίσει μηχανικά κάτω από τη γραμμή των ούλων. Και για τις επιθετικές περιπτώσεις, η περιοδοντική έρευνα είναι άβολα σαφής για το τι χρειάζεται. Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στο Journal of Periodontology βρήκε ότι η προσθήκη δύο συγκεκριμένων αντιβιοτικών μαζί, αμοξικιλλίνης και μετρονιδαζόλης, σε αυτόν τον βαθύ καθαρισμό καθάρισε αυτά τα βακτήρια πολύ καλύτερα από τον καθαρισμό μόνο του, και μια μεταγενέστερη μετα-ανάλυση δικτύου που κατέταξε κάθε επικουρικό αντιμικροβιακό απέναντι στα άλλα έβαλε τον ίδιο συνδυασμό πρώτο, ακόμα μπροστά στους δώδεκα μήνες. Αυτό είναι το ζητούμενο. Αυτά τα βακτήρια είναι αρκετά ανθεκτικά ώστε τα περισσότερα πράγματα απλώς τα ρίχνουν για λίγο και μετά επανεποικίζουν. Αυτός ο συνδυασμός είναι αυτός που έχει φανεί ότι τα κρατά μακριά. Συχνά είναι ένας κύκλος περίπου μίας με δύο εβδομάδων.

Δεν μου αρέσει αυτή η απάντηση. Τα αντιβιοτικά έχουν πραγματικό κόστος για το έντερό σου, και θα προτιμούσα πάντα να ξαναχτίσω ένα οικοσύστημα παρά να το βομβαρδίσω χαλί. Αλλά δεν θα σου δώσω έναν ισχυρισμό που δεν μπορώ να υπερασπιστώ, και η ειλικρινής κατάσταση της επιστήμης είναι ότι για μια εδραιωμένη λοίμωξη κόκκινου συμπλέγματος, αυτός ο συνδυασμός μαζί με τον μηχανικό καθαρισμό είναι αυτό που δουλεύει στην πράξη. Αυτή είναι μια συζήτηση για σένα και έναν καλό βιολογικό οδοντίατρο, και δεν είναι ποτέ κάτι να το συνταγογραφήσεις στον εαυτό σου. Αν πας από εκεί, ξαναχτίσε δυνατά μετά το έντερο και το στοματικό μικροβίωμα με τα προβιοτικά παραπάνω.

Τι έκανε αυτό το πρωτόκολλο στο δικό μου στόμα

Δεν σου λέω να κάνεις πράγματα που δεν έχω κάνει, οπότε άσε με να ανοίξω τον δικό μου φάκελο.

Έκανα το Oral Microbiome Profile στον εαυτό μου. Βγήκε με κόκκινο και πορτοκαλί σύμπλεγμα, που είναι αυτό με το οποίο βγαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Δεν είχα κανένα σύμπτωμα. Ο οδοντίατρός μου δεν το είχε αναφέρει ποτέ. Χρειάστηκε ένα δείγμα σάλιου για να φανεί.

Ορίστε τι έτρεξα: δύο στοματικά προβιοτικά, το ProBiora και τα BLIS K12 και M18 στο Hyperbiotics Pro Dental. Μια ηλεκτρική οδοντόβουρτσα ήχου. Ένα οδοντικό ντους με ζεστό νερό και λίγο Lumineux και Oxyfresh με ψευδάργυρο στο δοχείο. Οδοντόκρεμα με νανο-υδροξυαπατίτη. Νήμα, καθαριστή γλώσσας και την πλύση SuperMouth.

Μετά ξαναεξετάστηκα. Το κόκκινο σύμπλεγμα είχε φύγει, κάτω από το όριο ανίχνευσης, όλο. Ο ένας οργανισμός του πορτοκαλί συμπλέγματος που ακόμα τριγύριζε είχε πέσει σε ένα μικρό κλάσμα από εκεί που ξεκίνησε, άνετα μέσα στο υγιές εύρος.

Χωρίς αντιβιοτικά. Χωρίς απόξεση. Μόνο η ρουτίνα, τρεγμένη όπως προορίζεται.

Και δεν είμαι εγώ η εντυπωσιακή περίπτωση εδώ. Έχω δει αυτό να αλλάζει πράγματα για ανθρώπους που μπήκαν πολύ πιο άρρωστοι από όσο ήμουν ποτέ εγώ.

Εξόντωση, επιβεβαίωση, επανεποικισμός

Τρεις φάσεις. Σχεδόν όλοι κάνουν την πρώτη φάση και σταματούν, γι’ αυτό σχεδόν όλοι καταλήγουν πίσω εκεί που ξεκίνησαν.

Πρώτη φάση, εξόντωση. Το διάλυμα ψευδαργύρου μπαίνει στο δοχείο του οδοντικού ντους με ζεστό νερό, δύο φορές την ημέρα. Αυτή η λεπτομέρεια είναι όλο το κόλπο. Μια πλύση που ανακινείς και φτύνεις αγγίζει την επιφάνεια για τριάντα δευτερόλεπτα, και το κόκκινο σύμπλεγμα δεν ζει στην επιφάνεια, ζει κάτω στον θύλακα του ούλου όπου μια πλύση δεν φτάνει ποτέ. Το οδοντικό ντους σπρώχνει το ίδιο διάλυμα υπό πίεση κατευθείαν σε αυτόν τον θύλακα. Το ίδιο προϊόν που έχουν ήδη οι περισσότεροι, εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα.

Δεύτερη φάση, επιβεβαίωση. Ξαναεξετάσου. Γύρω στις ενενήντα μέρες είναι το συνηθισμένο παράθυρο, και η εξέταση σου λέει πότε τελείωσες, όχι το ημερολόγιο. Οι ελαφριές περιπτώσεις καθαρίζουν πιο γρήγορα. Οι βαθύτερες παίρνουν περισσότερο και χρειάζονται και έναν καλό βιολογικό οδοντίατρο.

Τρίτη φάση, επανεποικισμός. Ο ψευδάργυρος βγαίνει, και από το ποτήρι και από το δοχείο. Ζεστό νερό στο οδοντικό ντους, μόνο οι ήπιες πλύσεις, και τα προβιοτικά τρέχουν δυνατά για να γεμίσουν το έδαφος που μόλις καθάρισες. Πάρ’ τα το βράδυ αφού βουρτσίσεις, τελευταίο πράγμα, τίποτα να φας ή να πιεις μετά, ώστε να εγκατασταθούν σε μια καθαρή επιφάνεια και να αποικίσουν πραγματικά.

Ένα πράγμα να περιμένεις, γιατί ακούγεται ανησυχητικό μέχρι να το καταλάβεις. Ο καθαρισμός του κόκκινου συμπλέγματος παίρνει μαζί του και τα καλά βακτήρια. Φυσικά και το κάνει. Τίποτα δεν μπαίνει σε έναν θύλακα ούλου, σκοτώνει τέσσερις συγκεκριμένους οργανισμούς και αφήνει τους γείτονες ήσυχους. Καθαρίζεις έδαφος, και το έδαφος καθαρίζει. Ακριβώς γι’ αυτό υπάρχει η τρίτη φάση και γι’ αυτό δεν είναι προαιρετική. Ένα άδειο στόμα είναι το μισό του δρόμου, όχι η γραμμή τερματισμού.

Οκτώ χρόνια από τον τελευταίο μου καθαρισμό

Δεν είχα πάει σε οδοντίατρο για οκτώ χρόνια. Ούτε μία φορά.

Ο οδοντίατρος και η βοηθός κοίταξαν μέσα στο στόμα μου και σοκαρίστηκαν πραγματικά. Τα λόγια τους, περίπου, ήταν ότι έμοιαζε σαν να είχα κάνει καθαρισμό πριν από έξι μήνες.

Μετά έπιασαν δουλειά. Μέτρηση κάθε θυλάκου, μετρήσεις, απόξεση, όλος ο βαθύς καθαρισμός. Και τα ούλα μου δεν αιμορράγησαν. Ούτε μία φορά, πουθενά. Από τον τρόπο που αντέδρασαν και οι δύο, δεν νομίζω ότι το βλέπουν αυτό.

Γύρνα πίσω στην αρχή αυτού του άρθρου, γιατί εδώ κλείνει ο κύκλος. Τα υγιή ούλα δεν αιμορραγούν. Ούτε όταν περνάς νήμα, ούτε όταν βουρτσίζεις, ούτε όταν κάποιος περνά έναν μεταλλικό μετρητή κάτω στον θύλακα και ξύνει κάτω από τη γραμμή των ούλων σου. Αυτή είναι η δύσκολη εκδοχή της δοκιμασίας, και σχεδόν κανείς δεν την περνά. Οι περισσότεροι δεν περνούν ούτε την εκδοχή του νήματος.

Αυτό δεν είναι τύχη. Είναι αυτό που συμβαίνει όταν τρως καλά και τρέχεις στην πράξη μια πραγματική ρουτίνα κάθε μέρα. Το στόμα σου είναι ένα ζωντανό σύστημα, και αν το φροντίζεις σωστά κάνει μόνο του το μεγαλύτερο μέρος της συντήρησης. Οι περισσότεροι τρέχουν μια διατροφή που χτίζει πλάκα όλη μέρα και μετά πληρώνουν κάποιον δύο φορές τον χρόνο να ξύσει τις συνέπειες.

Μετά το κομμάτι που με έκανε να γελάσω. Είπαν ότι τα δόντια μου ήταν άσπρα, και τρώω κάθε πράγμα που οι οδοντίατροι σου λένε να μην τρως, κάθε μέρα. Τσάι. Μαύρη σοκολάτα. Μύρτιλα. Βατόμουρα. Ακριβώς η λίστα με όσα λεκιάζουν, και δεν κάνω λεύκανση.

Ορίστε αυτό που σχεδόν κανείς δεν συνδέει. Αυτές οι τροφές είναι γεμάτες πολυφαινόλες, και οι πολυφαινόλες δεν είναι ουδέτερες σε ένα στόμα. Οι κατεχίνες του πράσινου τσαγιού έχει φανεί ότι προστατεύουν τον ιστό των ούλων από την εισβολή του Porphyromonas gingivalis και παρεμβαίνουν στο πώς κολλά και συμπεριφέρεται, και η πρόσληψη πολυφαινολών μετακινεί το μικροβίωμα και τα λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου του σε καλή κατεύθυνση. Και ένας λεκές δεν βυθίζεται μέσα στην αδαμαντίνη, κολλά στη μεμβράνη και στην πλάκα που κάθεται από πάνω της. Η ζάχαρη είναι αυτό που μεγαλώνει αυτή την πλάκα. Οπότε πεινούσα το στρώμα που κρατά το χρώμα ενώ έτρωγα τις τροφές που ήσυχα έκαναν χάρη στο στόμα μου.

Και ορίστε το κομμάτι που πρέπει να σε σταματήσει. Τα δόντια μου φαίνονταν καλά. Τα ούλα μου δεν αιμορραγούσαν κάτω από μετρητή. Κάθε ορατό σημάδι στο στόμα μου έλεγε υγιές, και εξακολουθούσα να κουβαλάω κόκκινο και πορτοκαλί σύμπλεγμα. Ακριβώς γι’ αυτό εξετάζεσαι αντί να το κρίνεις στον καθρέφτη. Ο καθρέφτης μού είπε ότι όλα ήταν εντάξει, και ο καθρέφτης έκανε λάθος.

Μέτρησε τους θύλακές σου, και ζήτησε τους υπερήχους

Αν το προφίλ σου δείχνει κόκκινο ή πορτοκαλί σύμπλεγμα, κάθισε στην καρέκλα ενός καλού βιολογικού οδοντιάτρου πριν ξεκινήσεις.

Ζήτησέ του να μετρήσει τους θύλακές σου. Περνά έναν μικρό μετρητή γύρω από κάθε δόντι και διαβάζει το βάθος σε χιλιοστά, παίρνει λίγα λεπτά, και σου λέει κάτι που το σάλιο δεν μπορεί: πόσο βαθιά έχει ήδη φτάσει.

Αυτός ο αριθμός αποφασίζει τη διαδικασία, και ο γενικός κανόνας είναι απλός. Θύλακες 1 ως 3 mm θέλουν θεραπεία των ούλων. Θύλακες 4 mm και πάνω χρειάζονται απόξεση και ριζική απόξεση. Όλο το νόημα και των δύο είναι η πλήρης διάσπαση του βιοφίλμ, οπότε μάθε τον αριθμό σου και βεβαιώσου ότι η θεραπεία που παίρνεις ταιριάζει πραγματικά με αυτόν.

Μετά ζήτησε καθαρισμό με υπερήχους. Το οδοντικό ντους μεταφέρει διάλυμα μέσα σε έναν θύλακα, αλλά δεν μπορεί να σπάσει σκληρές εναποθέσεις από την επιφάνεια μιας ρίζας. Αυτό είναι μηχανική δουλειά και είναι δουλειά του εργαλείου απόξεσης. Τα δύο κάνουν διαφορετικά μισά της ίδιας δουλειάς.

Και ξεκίνα το πρωτόκολλο τουλάχιστον μία μέρα πριν από αυτόν τον καθαρισμό, όχι μετά. Οι ώρες αμέσως μετά από μια απόξεση είναι το πιο ανοιχτό παράθυρο που θα έχει ποτέ το στόμα σου, και όποιος στέκεται εκεί παίρνει το έδαφος. Εμφανίσου απροετοίμαστος και δίνεις αυτό το παράθυρο σε ό,τι ήδη ζούσε μέσα σου.

Γιατί πήρα τα αντιβιοτικά

Καθάρισα το στόμα μου χωρίς αυτά, και παρ’ όλα αυτά επέλεξα να τρέξω δεκατέσσερις μέρες αμοξικιλλίνη και μετρονιδαζόλη μαζί.

Το σκεπτικό μου ήταν απλό. Ο καθαρισμός του σάλιου μου μού είπε τι υπήρχε στο σάλιο μου. Δεν μου είπε τι είχε ήδη φύγει μέσα από τα ούλα μου, και όλο αυτό το άρθρο μιλά για το ότι αυτοί οι οργανισμοί δεν μένουν στο στόμα. Θα προτιμούσα να καθαρίσω όλο το σώμα μία φορά παρά να περάσω χρόνια αναρωτώμενος.

Αυτός ο συνδυασμός δεν είναι τυχαίος, και αυτό είναι το κομμάτι που αξίζει να καταλάβεις. Αυτοί οι οργανισμοί δεν κάθονται πάνω σε μια επιφάνεια περιμένοντας να σκουπιστούν. Χτίζουν ένα βιοφίλμ και ζουν μέσα του, ένα καταφύγιο που τους κάνει πραγματικά δύσκολους θεραπευτικούς στόχους, γι’ αυτό αγνοούν πλύσεις και προϊόντα και επιστρέφουν μετά από έναν καθαρισμό σαν να μην έγινε τίποτα. Όταν οι ερευνητές κατέταξαν κάθε επικουρικό αντιμικροβιακό απέναντι στα άλλα σε είκοσι μία τυχαιοποιημένες μελέτες, η αμοξικιλλίνη μαζί με τη μετρονιδαζόλη βγήκε πρώτη, και ήταν ακόμα μπροστά στους δώδεκα μήνες. Αυτή είναι όλη η διαφορά. Όλα τα άλλα τους ρίχνουν και περιμένουν να επανεποικίσουν από όπου κρύβονταν. Αυτός είναι ο ένας συνδυασμός που έχει φανεί να κρατά ακόμα έναν χρόνο μετά. Είναι επίσης βομβαρδισμός χαλί, οπότε δύο πράγματα μετράνε. Καθόλου αλκοόλ όσο παίρνεις μετρονιδαζόλη, αυτός ο συνδυασμός κάνει τους ανθρώπους πραγματικά άρρωστους. Και ξαναχτίσε μετά, το έντερο όπως και το στόμα, πιο δυνατά από όσο νομίζεις ότι χρειάζεται.

Είναι συνταγογραφούμενο, οπότε είναι μια συζήτηση για σένα και έναν καλό βιολογικό οδοντίατρο ή έναν καλό γιατρό λειτουργικής ιατρικής. Σου λέω τι επέλεξα εγώ, δεν σου δίνω πλάνο.

Πες το σε όποιον φιλάς

Κανείς δεν το λέει δυνατά, οπότε θα το πω εγώ. Αυτά τα βακτήρια περνούν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Μια συστηματική ανασκόπηση ανθρώπων που μοιράζονται ένα νοικοκυριό βρήκε το Porphyromonas gingivalis κοινό ανάμεσά τους, και παλαιότερη εργασία σε συζύγους το παρακολούθησε να περνά ανάμεσα σε συντρόφους μέχρι τον ίδιο τύπο στελέχους. Το σάλιο είναι σάλιο. Φιλιά, ένα κοινό ποτό, ένα κοινό πιρούνι.

Οπότε μπορείς να καθαρίσεις εντελώς το στόμα σου και να ξαναμολυνθείς από τον άνθρωπο που αγαπάς, που δεν έχει ιδέα ότι κουβαλά κάτι γιατί δεν έχει κι αυτός συμπτώματα. Εγώ δεν είχα.

Πες το στον σύντροφό σου. Ζήτησέ του να εξεταστεί και να τρέξει το πρωτόκολλο δίπλα σου. Όχι ως κατηγορία, κανείς δεν το διάλεξε. Κάν’ το γιατί ο καθαρισμός ενός στόματος σε ένα σπίτι με δύο στόματα είναι σαν να αδειάζεις νερό από τη μία μόνο πλευρά μιας βάρκας.

Και δεν σταματά στον σύντροφό σου. Αυτά τα βακτήρια περνούν στα παιδιά σου. Οι ερευνητές έχουν ταιριάξει τον Streptococcus mutans στο στόμα ενός παιδιού με το στέλεχος της μητέρας του, και η πρώιμη παιδική τερηδόνα συμβαδίζει με το ποιους γονότυπους της μάζεψε το παιδί. Οι περιοδοντικοί οργανισμοί κινούνται με τον ίδιο τρόπο, μοιρασμένοι σε όλο το νοικοκυριό.

Τώρα σκέψου τι σημαίνει αυτό. Η καρδιοπάθεια είναι κληρονομική. Το Αλτσχάιμερ είναι κληρονομικό. Ο διαβήτης είναι κληρονομικός. Το λέμε εννοώντας τα γονίδια. Αλλά μια οικογένεια μοιράζεται επίσης σάλιο για δεκαοκτώ συνεχόμενα χρόνια. Τα πιρούνια. Τα φιλιά. Το ποτήρι με τις οδοντόβουρτσες. Οπότε κοίτα πίσω σε εκείνον τον χάρτη και κάνε μια ειλικρινή ερώτηση. Πόσα από όσα λέμε κληρονομικά είναι γραμμένα στο DNA σου, και πόσα απλώς ζουν στο στόμα όλων, περασμένα στο οικογενειακό τραπέζι σαν συνταγή;

Και δεν είναι καν ένας καθαρός διαχωρισμός ανάμεσα στα δύο, που είναι το κομμάτι που πραγματικά με έπιασε. Αυτά τα βακτήρια δεν κάθονται απλώς δίπλα στα γονίδιά σου. Φτάνουν μέσα στο πώς διαβάζονται τα γονίδιά σου. Οι ερευνητές έχουν τεκμηριώσει αλλαγές στη μεθυλίωση του DNA και του RNA στην περιοδοντική νόσο, επιγενετικό έλεγχο της ίδιας της φλεγμονής, και κύτταρα των ούλων που αλλάζουν ποια φλεγμονώδη σήματα ρίχνουν ανάλογα με το πώς τα έχει μεθυλιώσει μια βακτηριακή πρόκληση. Υπάρχει ακόμα και εργασία για την επιγενετική μνήμη στον ιστό των ούλων, ένα αρχείο που κρατά ο ιστός για όσα έχει ήδη περάσει.

Το DNA σου είναι η παρτιτούρα. Η μεθυλίωση και τα μικρά RNA αποφασίζουν ποια μέρη παίζονται και πόσο δυνατά, και αυτοί οι οργανισμοί έχουν βάλει τα χέρια τους εκεί. Οπότε μπορεί να μην κληρονόμησες καθόλου μια ασθένεια. Μπορεί να κληρονόμησες ένα σύνολο μικροβίων που πέρασαν όλη σου την παιδική ηλικία δυναμώνοντας την ένταση σε γονίδια που κουβαλούσες έτσι κι αλλιώς.

Δεν σου λέω ότι αυτό το εξηγεί. Σου λέω ότι είναι μια μεταβλητή, μεγάλη, και είναι μια μεταβλητή που κανείς δεν ελέγχει. Και ένα γονίδιο που δεν μπορείς να αλλάξεις και ένα βακτήριο που μπορείς είναι δύο πολύ διαφορετικές κληρονομιές.

Το στόμα σου είναι η πύλη

Δεν είσαι ένα σύνολο δοντιών που τυχαίνει να έχει ένα σώμα κολλημένο πάνω του. Το στόμα σου είναι η πύλη προς την κυκλοφορία του αίματός σου, την καρδιά σου, τον εγκέφαλό σου και το έντερό σου, όλα μαζί, και σου μιλά για την κατάστασή του κάθε φορά που είδες ροζ στο νήμα και κοίταξες αλλού.

Το σώμα σου δεν είναι χαλασμένο. Είναι μπλοκαρισμένο. Και για έναν εντυπωσιακό αριθμό ανθρώπων, ένα από τα πιο ήσυχα, πιο παραμελημένα μπλοκαρίσματα απ’ όλα είναι μια λοίμωξη χαμηλού βαθμού στο στόμα, που διαρρέει στο υπόλοιπο σώμα λίγο περισσότερο με κάθε κατάποση, ενώ αυτοί αναρωτιούνται γιατί νιώθουν φλεγμονή και δεν μπορούν να βρουν την πηγή.

Κλείσε την πύλη. Εξέτασε τι κουβαλάς, κάνε την καθημερινή δουλειά, και φέρε έναν καλό βιολογικό οδοντίατρο αν πηγαίνει βαθιά.

Ένα ακόμα πράγμα, και είναι ο λόγος που υπάρχει δεύτερο μισό σε αυτή την ιστορία. Όλα εδώ αφορούσαν τον μαλακό ιστό, τα ούλα και τα βακτήρια που ζουν πάνω τους. Αλλά μερικά από τα πιο σοβαρά προβλήματα του στόματος δεν είναι καθόλου στην επιφάνεια. Είναι κρυμμένα μέσα στα δόντια σου και θαμμένα στο οστό της γνάθου σου, αόρατα σε έναν κανονικό οδοντιατρικό έλεγχο, και χρειάζονται ένα διαφορετικό είδος οδοντιάτρου για να βρεθούν καν. Εκεί πηγαίνουμε μετά, στο τι κρύβεται στο σαγόνι σου.

Κοίτα το νήμα. Μετά πήγαινε να κλείσεις την πόρτα.