Açlık insülini

Aslında neyi ölçüyor

Eskiden fark etmeden çıktığın bir yokuşu düşün ve şimdi aynı yokuşu daha ağır bir sırt çantasıyla çıktığını hayal et.

Yine de tepeye varıyorsun. Süren aynı. Değişen şey harcadığın çaba ve varış süresine bakan hiç kimse bunu göremiyor.

Glikoz ile insülin arasındaki ilişki tam olarak budur. Açlık glikozu varış süresidir. Açlık insülini, oraya varmak için ne kadar zorlandığındır.

İnsülin, glikozu kanından çıkarıp hücrelerine taşıyan hormondur. Hücreler kolayca yanıt verdiğinde az bir miktar işi görür. Daha zor yanıt verdiklerinde pankreas daha fazla üreterek telafi eder. Bütün bunlar olurken kan şekeri normal kalır, sorunun ta kendisi de budur: telafi, neredeyse herkesin yaptırdığı testte görünmez.

Yani normal bir glikoz okuması sana sistemin şu an yetiştiğini söyler. Bunun neye mal olduğunu söylemez.

Neden ilk o kıpırdar

İşte dikkatini çekmesi gereken gerçek.

İnsülin direnci, tip 2 diyabet ortaya çıkmadan yıllar önce genellikle zaten vardır ve kimin diyabet geliştireceğinin tanınmış bir öngörücüsüdür. İnsülin çizgiyi tutmak için yükselir ve o çizgiyi çok uzun süre tutabilir.

Glikoz ancak o telafi çökmeye başladığında yukarı kayar. Kan şekerini yaklaşık üç ay boyunca ortalayan HbA1c daha da geç kayar, çünkü o, henüz değişmeye başlamış bir sonucun ortalamasıdır.

Bu da sana kaba bir olay sırası verir: insülin yükselir, sonra açlık glikozu tırmanır, sonra HbA1c onu izler. Çoğu standart panel son ikisini ölçer.

Bu, o testlere yönelik bir eleştiri değil. Kurulma amaçları olan işte, yani hastalık geldikten sonra onu bulmakta iyiler. Bu, sorduğun soru tanıdan çok yön hakkındaysa erken olanı eklemek için bir gerekçedir.

Aralık sorunu

Ama gerilim şurada.

Açlık insülini için tipik bir laboratuvar referans aralığı yaklaşık 2 ile 25 uIU/mL arasında uzanır. Bu çok geniş. Ve her referans aralığı gibi, laboratuvara gelen insanlardan kurulmuş.

İnsülin direnci o nüfusta yaygın olduğu için, aralık insülini çoktan tırmanmakta olan pek çok kişiyi de kapsıyor. Onun içinde oturmak, burada bir panelde bulunan neredeyse her belirteçtekinden daha zayıf bir sinyaldir.

Bu testi gerçekten kullanan uygulayıcılar tek haneli düşük bir değer arama eğilimindedir. Bu, tanısal bir kesme noktası değil işlevsel bir hedeftir ve kendi başına bir hüküm olarak değil glikozla birlikte okunmalıdır.

Onu dürüstçe tutmanın yolu şu: 15'lik bir açlık insülini laboratuvarın tarafından işaretlenmeyecek ve sana o işaretin söylemeyeceği bir şey söylüyor.

Onu neler hareket ettirir

Yukarı: fazla vücut yağı, özellikle göbek çevresindeki visseral yağ. Rafine karbonhidrat ve şeker ağırlıklı beslenme. Hareketsiz yaşam, çünkü kas glikoz kullanımının en büyük yeridir ve kullanılmayan kas daha az alır. Kısa ya da bölünmüş uyku, ki insülin duyarlılığını günler içinde ölçülebilir biçimde kötüleştirir. Sürekli stres. Kortikosteroidler dahil bazı ilaçlar. Genetik ve aile öyküsü.

Aşağı: hareket, özellikle direnç antrenmanı ve kas kuran ya da koruyan her şey. Rafine karbonhidratı azaltmak. Fazla visseral yağı vermek. Düzgün uyku. Öğünler arasındaki süre, çünkü insülin istenmediğinde düşer.

Bunların çoğunun aynı kısa liste olduğuna dikkat et. İnsülin duyarlılığı bedendeki en yanıt veren şeylerden biridir ve bu gerçekten iyi haber: sen hareket ettiğinde sayı da hareket ediyor demektir.

Dürüst çekince

Ben doktor değilim ve kimseye tanı koymuyorum.

Açlık insülini yararlı bir erken belirteçtir ve tek başına hiçbir şeyin tanısı değildir. Tek bir yüksek değer kötü bir gece uykusunu, stresli bir haftayı, eksik bir açlığı ya da yalnızca laboratuvarlar arası test farkını yansıtabilir, ki bu son ihtimal iki farklı laboratuvarın sonuçlarını karşılaştırmayı her zaman anlamlı kılmayacak kadar gerçektir.

İnsülini glikozla eşleştiren hesap olan HOMA-IR de aynı ihtiyatı hak eder. Tek bir kişide bir eğilimi iyi izler. Mutlak eşikleri nüfusa ve teste göre kayar, dolayısıyla belirli bir sayıyı evrensel bir geçme notu saymak, ölçütün desteklediğinden ileri gitmektir.

Açıkça söyleyeceğim şu: bu bir değişken, hem de büyük bir değişken ve neredeyse hiç kimsenin baktırmadığı bir değişken. Onu glikozla birlikte ölçtür, zaman içinde yönü izle ve sonucu bütün tablonu görebilecek birine götür.

Peki. Ne yapmalı.

Bu akşam, hiçbir maliyet olmadan. Son paneline bak. Glikoz var ama insülin yoksa sonucu biliyorsun, çabayı değil.

Ölçtürdüğünde düzgün aç kal. Sekiz ile on iki saat, yalnızca su, sabah kan alımı. Aynı ziyarette açlık insülini ve HbA1c, aynı örnekten açlık glikozuyla birlikte, böylece üçü bir arada okunabilir.

Tek bir sayıyı değil yönü izle. Tek bir değer bir veri noktasıdır. Aynı şekilde alınmış, altı ay arayla iki değer bilgidir.

Onu gerçekten hareket ettiren kaldıraçlar. Biraz kas kur. Yemeklerden sonra yürü. Rafine karbonhidratı kes. Uyu. Bunların hiçbiri heyecan verici değil ve hepsi bu belirteçte çoğundan daha hızlı çalışıyor.

Yüksek gelirse. Bu, alarm nedeni değil bir sağlık uzmanıyla yapılacak bir konuşmadır ve bu konuşmayı şimdi yapmak, glikoz kıpırdadıktan sonra yapmaktan epeyce daha iyidir. İyi bir fonksiyonel tıp doktoru bunun için makul bir kişidir.

Bunların hiçbirinin bu hafta olması gerekmiyor. Ama bu akşam sayının hiç var olup olmadığını kontrol edebilirsin.

Metabolizmada başarısız olmuyorsun. Muhtemelen yıllardır senin için sessizce telafi eden ve bunu o kadar iyi yapan bir sistemsin ki her zamanki testler hiç fark etmedi.

Bedenin bozuk değil. Tıkalı. Ve pek çok kişi için tıkanma, kimsenin hiç ölçmediği, arka planda çalışan ve her yıl daha fazlaya mal olan bir telafidir.

Git neye mal olduğunu öğren.