Waarom qigong alles verandert

De eerste keer dat ik echte qi voelde was niet in een les. Het was in mijn handen, alleen zittend, na ongeveer twee weken dagelijkse qigong. Een warme dichtheid, een magnetische kwaliteit, iets dat duidelijk geen spier was en duidelijk geen verbeelding. Het was het moment waarop ik ophield me af te vragen of dit allemaal echt was.

Qigong is geen sport. Het is geen rekken. Het is zelfs geen meditatie zoals de meeste mensen dat begrijpen. Het is het systematisch cultiveren van levenskracht in een lichaam dat zijn hele leven heeft gelekt. En het is bedoeld om elke dag te doen, zoals je je tanden poetst, want het werkt door opeenstapeling. Een beetje, dagelijks, voor altijd, verslaat veel, af en toe, elke keer weer.

Wat is qigong eigenlijk?

Het woord valt in twee delen uiteen. Qi is de levenskracht, de energie die het lichaam bezielt. Gong betekent vaardigheid verdiend door gestaag werk. Qigong is dus de vaardigheid om met je eigen energie te werken. Het is duizenden jaren oud, en het ligt onder zowel de Chinese geneeskunde als de interne krijgskunsten.

Waar de meeste moderne beweging energie uitgeeft, verzamelt qigong die. Je eindigt een zware training leeg en met spierpijn. Je eindigt een qigongreeks voller dan toen je begon. Dat ene verschil is waarom een uitgeput lichaam, het soort dat is uitgesleten door stress of chronische ziekte, vaak qigong kan beoefenen lang voordat het de sportschool aankan.

Waarom de meeste beweging je uitput

Hardlopen, gewichten heffen en intensieve training duwen het lichaam expres in een stressreactie, en vertrouwen dan op rust om sterker op te bouwen. Dat werkt prachtig voor een zenuwstelsel met reserves. Voor een uitgeput zenuwstelsel graaft het het gat dieper. Qigong neemt de omgekeerde route. Langzame beweging, lange adem en gerichte aandacht lokken het lichaam uit stress en in herstel, zodat de praktijk zelf het herstel wordt. Dat is ook waarom je het dagelijks kunt doen zonder ooit een rustdag nodig te hebben. Het is de rustdag.

De Tao Tan Pai lijn

De vorm die ik beoefen en onderwijs is Tao Tan Pai, terug te voeren op Lu Dongbin van de Acht Onsterfelijken, een ononderbroken levende lijn die via Master Dr. Pedram Shojai bij mij kwam. Eenendertig vormen in niveau 1, elk ontworpen om één specifiek ding binnen in het lichaam te doen.

Niveau 2 is waar het werk naar buiten keert. Hier leer je een energetisch heler te worden, te beginnen bij jezelf. Je leert helende qi met precisie door je eigen lichaam te laten lopen, te vinden wat vastzit en het te verplaatsen, jezelf van binnenuit te ontstoppen en te herstellen, en die kracht daarna naar buiten uit te breiden naar anderen. Niveau 1 vult de put. Niveau 2 leert je hem te richten.

Dit is geen wellnesstrend. Dit is een overdracht. Je krijgt het niet van een YouTubevideo. Het lichaam moet worden voorgedaan, de energie moet worden gevoeld, en de lijn moet worden doorgegeven door iemand die hem daadwerkelijk draagt.

Het is aan geen enkele religie gebonden

Laat me dit vroeg ophelderen, want het houdt veel mensen tegen voordat ze beginnen. Qigong is geen religie. Het vraagt je niet iets te geloven, ergens lid van te worden, iets te aanbidden of iets achter te laten.

Het werkt op het niveau van adem, lichaam en energie, en dat ligt volledig onder het geloof. Daarom vind je toegewijde christenen, moslims, joden, boeddhisten en overtuigde sceptici die allemaal dezelfde vormen beoefenen en allemaal dezelfde resultaten krijgen. Houd je geloof precies zoals het is. Qigong is een vaardigheid voor je eigen lichaam, zoals leren zwemmen, en het behoort toe aan wie bereid is het te oefenen.

Wat dagelijkse beoefening doet, week na week

Mensen willen weten wat ze kunnen verwachten, dus hier is de eerlijke boog die ik mensen zie doorlopen als ze elke dag een beetje oefenen. De jouwe landt niet op dezelfde week als die van iemand anders, want elk zenuwstelsel begint vanaf een andere plek. Maar de vorm is opmerkelijk consistent.

• De eerste week. Weinig drama, en dat is precies goed. Je leert de vormen en leert een opgejaagd lichaam hoe het vijf of tien minuten kan vertragen. De winst is klein en lichamelijk. Een paar nachten dieper slapen, een stiller hoofd voor een uur na het oefenen, de vreemde opluchting dat er één ding in je dag is dat niets van je vraagt.
• Rond twee weken. Dit is wanneer qi meestal ophoudt een concept te zijn. De meeste mensen voelen het eerst in de handen, een warmte, een dichtheid, een vage magnetische trek tussen de handpalmen. Het is tegelijk subtiel en onmiskenbaar, en het verandert alles, want nu neem je niemand meer op zijn woord. Je voelt je eigen energie bewegen.
• Rond één maand. De basislijn begint te verschuiven, en dit is de grote. De chronische lichte schrap waar de meeste mensen in leven begint los te laten. Slaap wordt dieper en betrouwbaarder. De spijsvertering wordt makkelijker. Het achtergrondgezoem van angst zakt een tandje. Je grijpt iets minder naar de koffie, de suiker en het lawaai, omdat het lichaam eindelijk zijn eigen stabiliteit maakt in plaats van die te lenen.
• Rond negentig dagen. De praktijk is van jou geworden. Oude opgeslagen emotie, verdriet, woede, angst, komt vaak omhoog en ontlaadt zich door de beweging, wat een tijdlang ongemakkelijk is en daarna oprecht bevrijdend. Je hebt minder nodig om je goed te voelen. En de mensen om je heen merken het eerder op dan jij, dat je rustiger bent, stabieler, moeilijker uit je midden te duwen. Dat is het punt waarop qigong ophoudt iets te zijn dat je inplant en iets wordt dat je niet zou overslaan.

Niets daarvan is een belofte over enige specifieke aandoening. Het is het patroon dat ik keer op keer zie bij mensen die elke dag een paar minuten komen opdagen en het laten opstapelen.

De wetenschap, en dan bedoel ik de diepe versie

Ik ben een sjamaan en een coach, en ik ben ook een biohacker die de studies leest. Dus laat me specifiek zijn, want het onderzoek naar qigong is veel beter dan de samenvatting "het is ontspannend" die de meeste mensen eraan geven.

Begin bij ontsteking, want chronische ontsteking ligt onder de meeste moderne ziekten die we vrezen. Je cellen bepalen hoe ontstoken ze zijn grotendeels via een eiwit dat NF-kB heet, een hoofdtranscriptiefactor die als een schakelaar werkt. Als NF-kB aan staat, verplaatst het zich naar de kern en zet het de genen aan die ontstekingssignalen maken. Laat het jarenlang aan staan, zoals chronische stress doet, en het lichaam blijft stilletjes in brand.

Hier is wat opmerkelijk is. Een systematische review van het genexpressieonderzoek vond dat lichaamsgeestpraktijken, de familie waar qigong toe behoort, in verband worden gebracht met verminderde activiteit van precies die NF-kB route. De praktijk lijkt te reiken tot het niveau van welke genen worden afgelezen en draait de ontstekingsgenen omlaag. Dat is geen rust als stemming. Dat is rust geschreven in je genexpressie.

Het mechanisme dat het aandrijft is de adem. Langzaam ademen is het deel van qigong dat het makkelijkst te meten valt, en een meta-analyse van vrijwillig langzaam ademen vond dat het de hartslagvariabiliteit verhoogt en het autonome zenuwstelsel verschuift richting parasympathische dominantie, dus rust en herstel. Een hogere hartslagvariabiliteit is een van de schoonste signalen die we hebben van een veerkrachtig, aanpasbaar zenuwstelsel. Qigong legt houding, aandacht en intentie bovenop die adem, en daarom gaat het meestal dieper dan ademen alleen.

Vanaf daar stapelen de uitkomsten zich op. Een meta-analyse van gerandomiseerde studies vond dat qigongbeoefening samenhing met verminderde symptomen van depressie en angst. Een uitgebreid overzicht van qigong en tai chi bracht voordelen samen op het gebied van botgezondheid, balans, kwaliteit van leven en immuunfunctie. En een meta-analyse naar immuunreacties rapporteerde een meetbare stijging van het aantal immuuncellen bij mensen die oefenden. Lagere ontstekingssignalen, een zenuwstelsel in herstel, een stabielere geest, een sterkere immuunlinie. Dat is een lichaam dat uit afbraak beweegt en in opbouw komt.

Qigong herbedraadt je brein voor gebruik van het hele brein

Hier is het deel dat mij een levenslange beoefenaar maakte. Qigong is de integratie van geest, lichaam en adem in één handeling, en dat herhaald doen hervormt het brein fysiek.

De angst die je voelt woont grotendeels in de amygdala, het kleine amandelvormige alarmcentrum dat afgaat vóór bewuste gedachte en je overspoelt met een gevoel van dreiging. Als dat de dienst uitmaakt, leef je reactief en bang. Hersenscanonderzoek vond dat naarmate mensen oefenden en hun stress daalde, de grijzestofdichtheid van de amygdala daadwerkelijk afnam. Het angstcentrum wordt fysiek stiller. Je knijpt je angst niet met witte knokkels omlaag. Je krimpt de machinerie die hem voortbrengt.

Tegelijk groeien de regulerende gebieden. Een studie naar contemplatieve beoefening vond toenames van grijze stof in de hippocampus, de zetel van geheugen en stemmingsregulatie. De prefrontale cortex, je centrum van kalme controle van bovenaf, wordt dikker en versterkt zijn greep op dat alarm. De insula, het gebied dat in kaart brengt wat er binnen in je eigen lichaam gebeurt, wordt dieper, en dat is de letterlijke neurale brug tussen geest en lichaam waarop een praktijk als deze is gebouwd. De anterieure cingulate cortex, die aandacht en emotionele stabiliteit bestuurt, komt online. En dit is niet alleen zittende meditatie. In een hersenscanstudie verhoogde twaalf weken tai chi en baduanjin, een qigongreeks, het volume grijze stof bij oefenende oudere volwassenen. De bewegende, ademende praktijk laat hersenweefsel groeien.

Daarna bedraadt het die gebieden aan elkaar. Een studie onder beoefenaars vond dat tai chi de plasticiteit van het functionele netwerk van het brein verandert en cognitieve flexibiliteit bevordert, wat betekent dat de gebieden ophouden geïsoleerd te vuren en gaan communiceren als één geïntegreerd systeem. Dat is waar mensen naar wijzen als ze het over het gebruik van je hele brein hebben. Een bang brein draait alleen op het alarmcircuit. Een geïntegreerd brein laat de denkcentra, de lichaamsvoelende centra en de emotionele centra in realtime met elkaar praten, zodat je iets volledig kunt voelen en tegelijk stabiel kunt blijven. Qigong is hoe je die integratie traint, één ademhaling tegelijk, tot rust en helderheid je standaardbedrading worden in plaats van een toestand die je moet najagen.

Wat ik werkelijk heb gezien

Ik geef je geen medische belofte, want die is niet aan mij en dat is niet wat qigong is. Wat ik je wel geef is de waarheid van wat ik met mijn eigen ogen heb gezien, over jaren van beoefening en onderwijs.

Ik heb mensen gezien die uitgeput binnenkwamen, met pijn, afgeschreven door de systemen die hen hadden moeten helpen, en die bijna onherkenbaar werden voor de mensen die hen kenden, door niets dramatischers dan elke dag komen oefenen en het lichaam laten doen wat het altijd al wist te doen. Ik heb dingen gezien waar ik geen nette woorden voor heb. Mijn eigen verhaal loopt dezelfde kant op, en dat is de hele reden dat ik dit überhaupt onderwijs.

Dit is wat ik geloof, gewoon gezegd. Het lichaam heeft een vermogen om zichzelf te helen dat de meesten van ons nooit ook maar bij benadering aanzetten, omdat we het zijn hele leven opgesloten houden in stress en uitputting. Qigong is het meest directe middel dat ik ooit heb gevonden om dat weer aan te zetten. Wat het van daaruit doet is tussen jou, je lichaam en hoe trouw je oefent.

Hoe begin ik nu echt?

Je kunt morgenochtend met niets beginnen. Sta met je voeten op schouderbreedte, knieën zacht, adem langzaam en diep in je onderbuik, langer op de uitademing, en laat je aandacht in je handen rusten. Doe het vijf minuten. Doe het dan de volgende ochtend weer, en de ochtend daarna. Die dagelijkse herhaling, niet één enkele lange sessie, is de hele motor. Dit is het begin, en het is gratis.

Als je klaar bent voor het echte werk, is de Tao Tan Pai niveau 1 overdracht het pad de volledige lijn in, hand op hand, zoals hij altijd is doorgegeven. Niveau 1 vult de put. Niveau 2 leert je er een heler mee te worden.

Je energie heeft gewacht. Geef haar morgen vijf minuten, en ga dan door.